(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 21, 47, 57) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar, izin, fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi ise iade sonrasında yasal süresi içinde başvurmasına rağmen mahkemece işe başlatılmamıştır. İş sözleşmesinin işe alınmamak suretiyle feshedildiği 21.12.2006 tarihi itibarıyla ödenmesi gereken kıdem ve ihbar tazminatı talep edilmiş, davalı işveren işe başlatmama tarihine göre tazminat farklarının ödediğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan ödeme kıdem tazminatından mahsup edilerek sonuca gidilmiş ise de, kıdem tazminatından hak kazanılan tutardan fazlasına dair ödeme ihbar tazminatına sayılmamış ve fark ihbar tazminatına karar verilmiştir. Bu yönde davalı vekilinin itirazları dikkate alınmalı, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak işe başlatmama tarihinde tazminat farkları olarak ödenen tutardan kıdem tazminatını aşan kısım ihbar tazminatına sayılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Davalı vekilinin bilirkişi raporuna karşı itirazları bu yönüyle dikkate alınmadan, eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy