(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 57)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılardan S. A. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi K. K. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili davacının davalı işverenlere ait birahanede 21.11.1998 - 01.02.2006 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverenler tarafından haksız feshedildiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, her gün 08:00 - 22:00 saatler arası çalıştığını tazminat ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı işverenler vekili taraflar arasında iş ilişkisi olmadığını, davacının davalıların kiracısı olduğunu, davacı ile davalı R. A.'ın birlikte şirket kurduklarını, davalı işyerinin büyüklüğü itibari ile fazla çalışma yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın davalılar R. ve A. hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı S. A. hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı yasal süresi içinde davalı S. A.'ın vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı S. A. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalı işverenlere ait birahanede 21.11.1998 - 01.02.2006 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş; mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan 21.11.1998 - 01.2.2006 davacının 5 ay cezaevindeki süresi düşülerek 6 sene 9 ay 10 gün hizmet süresi için yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuştur. Mahkemece cezaevinden davacının tutuklu ve hükümlü olarak cezaevinde kaldığı süreler için yazılan yazıya davacının kaydına rastlanmadığı bildirilmiştir. Hesap bilirkişisi davacının 5 ay cezaevinde kaldığı faraziyesi ile hesaplama yapılmıştır.
Davacının cezaevinde kaldığı süreler resmi kayıtlara göre belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
3- Dava konusu fazla çalışma isteği hakkında işyerinde mahkemece keşif yapılarak davalı işveren vekilinin savunması değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme karar verilmesi hatalıdır.
4- 15.3.2007 tarihli oturumda Av Y. T. bilirkişi olarak belirlenmesine rağmen sebepsiz olarak bilirkişinin değiştirilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy