(4857 S. K. m. 24)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F. Erdoğan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıda belirtilen bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Davacı vekili, davacının davalı şirkette Ağustos 2002 tarihinden 15.12.2006 tarihine kadar aralıksız olarak Up-Linkçi olarak çalıştığını, 08.30/9.00-20.30/21.00 saatleri arasında çalıştığını, davalı işyerinin basın ve yayın kolu olması nedeniyle çoğu zaman 21.00'den sonra da çalışmak zorunda kaldığını, davalı işveren aleyhine çıkan yargı kararları nedeniyle son zamanlarda cüz-i olarak fazla mesai ödemeleri yapıldığını, ancak bordrolarda belirtilenin çok üzerinde fazla mesai yapıldığını, davacının günde 3 saatin üzerinde fazla mesai yaptığını ve çoğu zaman hafta tatillerinde de aynı mesai saatiyle çalıştığını, Ramazan Bayramının ilk günü ve Kurban Bayramının ilk 2 günü dışında diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinde aynı mesai saatleriyle çalışmasına devam ettiğini, fazla mesai, hafta tatiliyle ulusal bayram ve genel tatil günlerine ait alacaklarının ödenmediğini, sözlü olarak defalarca alacaklarını talep etmişse de ödenmemesi nedeniyle davacının iş akdini 4857 Sayılı Yasa'nın 24/II-e maddesi uyarınca 15.12.2006 tarihinde feshettiğini, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini, feshin ihtarnameyle davalıya bildirdiğini, ancak işverenin ödeme yapmadığını belirterek Kıdem Tazminatı, Fazla Mesai Alacağı, Ulusal Bayram ve Genel Tatil Alacağı, Hafta Tatili Alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davacının davalı işyerinde 01.04.2003 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının iş akdini haklı bir neden olmaksızın feshettiğini, davacıya ait bordrolardan anlaşıldığı üzere davalı şirketin davacı tarafça hak edilen alacakların ödenmesinden hiçbir şekilde kaçınmadığını, davacıyla dava dilekçesinde belirtilen söz konusu yargı kararlarında adı geçen davacıların çalışma koşullarının tamamen birbirinden farklı olduğunu, davacı davalı işyerinde fazla çalışma yapmış ise karşılığını aldığını, iddiaların yerinde olmadığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Yapılan yargılama neticesinde mahkemesince SSK kayıtları ve dosya kapsamı ayrıca davacının Ankara 11. İş Mahkemesi'nin 2006/809 E sayılı dosyasındaki beyan ve kabulü göz önüne alınarak davalı işyerindeki hizmet süresi 01.04.2003- 14.12.2006 tarihleri arası 3 yıl 8 ay 14 gün olarak kabul edilerek davacının talepleri kısmen kabul edilmiştir.
Taraflar arasında hizmet süresi ihtilaflı olup davacı, işverence SSK girişinin yapıldığı tarihten (28.03.2003) önce 2002 yılında işe girdiğini iddia etmiştir. Davacı tanıkları iddiayı doğruladığı gibi davalının dosyaya sunduğu işyeri dosyası içerisinde mevcut olan forumda davacının işe başlama tarihi 03.08.2002 olarak belirtilmiş olup buda tanık beyanlarını teyit etmektedir.
Bu durumda hizmet süresi yönünden iddia edilen çalışma süresine itibar edilmesi gerekirken sigorta girişinin esas alınarak tespit edilen hizmet süresine göre sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy