(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 25, 41)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.06.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat S. Ç. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi N. D. C. tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı dava dilekçesinde müvekkilinin 13.10.2004 tarihinden itibaren davalıya ait işverenlikte çalıştığını, davalı yanca çalışma koşullarına aykırı davranılarak davacının hak ve alacaklarının tam olarak karşılanmadığını, bu husustaki taleplerinin tepki ile karşılanarak 10.07.2006 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak iş akdine son verildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ve fazla mesai alacağının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesi ile, davacının 14.10.2004-10.07.2006 tarihleri arasında müvekkili işverenlik nezdinde şoför olarak çalıştığını, çalıştığı süre içerisinde ikazlara rağmen kendisine verilen emir ve talimatlara uymayarak çalışma ortamında huzursuzluk yaratması ve işine gerekli dikkat ve özeni göstermemesi gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi gereğince iş akdine haklı olarak son verildiğini, bu nedenle herhangi bir tazminata müstehak bulunmadığını, kendisine ödenmesi gereken yıllık izin ücreti alacağının ödendiğini ve fazla mesai çalışmasının bulunmadığını beyanla haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece dinlenen tanık beyanları, tüm bulgu ve beyanlara, bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesine göre davalı işveren tarafından yapılan feshin haklı nedenlere dayalı olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, fazla mesai alacağı talebi yönünden % 40 indirim yapılarak kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, izin ücretine esas ücreti konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.
Somut olayda, bilirkişi tarafından davacı lehine davacı tanığının beyanına istinaden günlük 3, haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiş, dosyaya mübrez davacının imzası bulunmayan araç takip formları dikkate alındığında ise fazla mesaisinin olmadığı bildirilmiştir.
Bilirkişi raporunun ibrazından sonra davalı vekili araç takometrelerini sunarak rapora davacının fazla mesai yapmadığını belirterek itiraz etmiştir. Davalı vekilinin bu itirazı üzerinde durulmamış, araca ait takometreler konusunda bilirkişiden ek rapor alınması cihetine gidilmemiştir.
Ayrıca davacı vekili delil listesinde davalı işyerinde fazla mesai yapıldığına dair işyerinde yürütülen soruşturma ile ilgili çalışma müfettişi tarafından hazırlandığı belirtilen soruşturma evrakına dayanmıştır.
Mahkemece davacı taraftan sorularak var ise Bölge Çalışma müdürlüğü müfettişi tarafından hazırlanan soruşturma evrakının tamamı, tüm ekleri ile birlikte celbedilip davalı tarafın sunduğu araca ait takometreler konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak tüm dosya bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra davacının fazla mesai talebi ve izne esas ücreti konusunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 825.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy