(4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi E. Sevgi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı:
A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait işyerinde 07.04.2003-4 tarihinde çalışmaya başladığını 30.06.2008 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarıyla yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, fazla çalışma iddiasının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.
Davacı fazla çalışma yaptığını iddia etmiş, davalı ise aksini savunmuştur.
Davalı şirketin yaptığı iş temizlik işi olup hizmet verdiği kamu kurumları belirlenerek davacının görev yaptığı bölgede çöp toplama saatleri sorulup buna ilişkin kayıtlar toplanarak fazla çalışmanın tekrar değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalıdır.
3- Kıdem tazminatı olarak davacıya 31.12.2005 tarihinde ödenen miktarın kıdem tazminatı avansı olarak kabul edilip kıdem tazminatı miktarından düşülmemesi hatalıdır.
4- Kabule göre; tanık beyanıyla ispatlanan fazla çalışma ücretinden takdiri indirim yapılması yerinde ise de indirimin hakkın özünü ortadan kaldıracak şekilde 4/5 oranında fazla yapılması bozmayı gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.05.2012 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy