(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, milli bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş. Kırmaz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde ilk olarak 1999-2003 yılları arasında mekanik bakımcı olarak çalıştığını işverenin fazla çalışma istemini kabul etmemesi üzerine iş akdine son verildiğini aynı firmada 2005 yılı Kasım ayından 03.07.2007 tarihleri arasında yeniden çalıştığını, bu ikinci çalışma döneminde iş akdinin haksız ve usulsüz olarak davalı tarafça hakaret edilmek suretiyle sonlandırıldığını ileri sürerek her iki çalışma dönemi bakımından 200 TL kıdem tazminatı, 100 TL ihbar tazminatı, 100 TL fazla mesai alacağı, 50 TL yıllık izin alacağı, 50 TL milli bayram ve genel tatil günleri ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, 2003 yılına kadar süren ilk dönem çalışmasının kıdem tazminatına hak kazanamayacağı şekilde davacının işyerini terk etmesiyle sonlandığını, davacının işveren şirket sahiplerinin yakın akrabası olup, maddi sıkıntıya girmesi nedeniyle yeniden işe alındığını, ancak son çalışma döneminde de huzur bozucu hareketlerini işyeri yetkilisine karşı sözlü ve tehditkar cevaplarının devam ettiğini, davacı ile çalışma imkanı kalmadığından iş akdinin feshedildiğini ancak zorda kalmaması için kıdem ve ihbar tazminatı ile Temmuz 2007 ayı 3 günlük çalışma karşılığı ücretinin kendisine ödendiğini davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ilk dönem 3 yıl 6 ay 6 gün ikinci dönem 1 yıl 7 ay 7 gün üzerinden çalışmasının olduğu, hizmet sözleşmesinin ihbar ve kıdem tazminatı gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini işverenin mahkemede vicdani kanaat oluşturacak şekilde ispatlayamadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının davalı işyerinde iki dönem halinde çalışması nedeniyle ihbar tazminatı isteğinin hesaplanması yöntemi noktasındadır.
Mahkemece davacının çalışmalarının 26.11.1999-02.06.2003 arası ve 26.11.2005- 03.07.2007 arası sürdüğü her iki döneminde kıdem tazminatını hak edecek şekilde sona erdiği kabul edilerek 5 yıl 1 ay 13 gün üzerinden kıdem tazminatı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Kıdem tazminatının her iki dönem çalışması yani tüm hizmet süresi üzerinden hesaplanması isabetlidir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ihbar tazminatı ihbarı doğuran olayın iki kez gerçekleştiği gerekçesiyle iki dönem için ayrı ayrı hesaplanmıştır.
Davacı davalı işyerinde iki dönem halinde çalışmıştır. İlk dönem çalışmasının işverence feshedildiğine dair delil mevcut değildir. Hal böyle olunca davacının davalı işyerindeki çalışması fasılalı çalışma olarak kabul edilmeli ve kıdem tazminatı hesabında olduğu gibi her iki dönem çalışmaları birleştirilerek tüm çalışma süresi itibariyle ihbar tazminatı hesaplanmalı, ödenen miktar mahsup edilerek bakiye miktar hüküm altına alınmalıdır.
Yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy