(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ile dini bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi N. D. C. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 2004-2007 arası garson olarak aylık 490 TL net ücretle davalı yanında çalıştığını, TİP'ten yararlandığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile Çalışma Bölge Müdürlüğü'ne şikayette bulunduklarını, teftiş sonucunda işçilere fazla mesai yaptırıldığı halde ücretlerinin ödenmediği, izinlerinin kullandırılmadığı hususunun ortaya çıktığını, bunun üzerine işverenin istifaya zorlamak için işçiler üzerindeki baskısını arttırdığını, baskı sonucu davacının istifa etmek zorunda kaldığını, bu dilekçeyi haklarının ödeneceği beyanı üzerine imzaladığını, buna itibar edilmemesi gerektiğini beyanla kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının istifa dilekçesi vererek iş akdini kendisinin sonlandırdığını, ayrıca Çalışma Bölge Müdürlüğü' tespitine göre kullanılmamış 2 gün izninin kaldığını, davalının davacıya baskısının söz konusu olmadığını, şikayetin davacının işten ayrılmasından sonra öğrenildiğini, davacının yaptığı fazla mesailerin karşılığının ödendiğini beyanla davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davacının davalı yanında 4 yıl 1 ay 3 gün çalıştığı, iş akdinin davacı tarafından fazla mesai alacaklarının ödenmemesi nedeni ile haklı nedenle sonlandırıldığını gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,
2- Davacının iş sözleşmesini feshinin haklı olup olmadığı taraflar arasında ihtilaflıdır.
Mahkemece davacının istifa ederek işten ayrıldığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı talepleri reddedilmiştir.
Dosya içinde bulunan istifa dilekçesinin matbu oluşu, Bölge Çalışma Müdürlüğü müfettişinin tespiti ve aynı işyerinde çalışıp aynı şekilde işten çıkan F. K. isimli işçinin açtığı davada iş akdinin fazla mesai ve bir kısım ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile işçi tarafından haklı feshine ilişkin mahkeme kararının Dairemizin 01.02.2012 tarih ve 2009/42528 esas 2012/2630 karar sayılı kararı ile onanması, yine aynı şekilde işten çıkan E. K. tarafından açılan davada mahkemenin haklı fesih olgusuna dair kabulünün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.06.2012 tarih ve 2010/23016 esas sayılı kararı ile bozma nedeni yapılmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde davacının ödenmeyen fazla mesai bayram ve genel tatil alacakları nedeni ile iş sözleşmesine haklı nedenle son verdiği kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınması gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır.
3- Taraflar arasında davacı işçi lehine hükmedilen fazla mesai ücretinin hesabı konusunda ihtilaf bulunmaktadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda BÇM raporundaki tespit dikkate alınarak davacının haftada 9 saat fazla mesai yaptığı, BÇM raporunun aksinin kanıtlanamaması ve ihtirazi kayıt konulmadan imzalanmış ücret bordrolarına eşdeğer yazılı belge olduğu kabul edilerek bordrolarda tahakkuku yapılmış fazla mesai ücretleri mahsup edilmek sureti ile bakiye fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.
Dairemizin kararlılık kazanmış içtihatlarına göre işçinin ihtirazi kayıtsız imzaladığı bordolarda yazılı olandan daha fazla çalıştığını yazılı belge ile ispatı gerekmektedir. Bu anlamda Bölge Çalışma Müfettişi tarafından tanzim edilen rapor yazılı delil olarak kabul edilemez. Kaldı ki İş müfettişi fazla mesaiye ilişkin tespitini tanık beyanlarına göre yapmıştır. Davacı tarafça başka yazılı delil ibraz edilmediğine göre davacının imzaladığı fazla mesai tahakkuku bulunan aylar dışlanmak sureti ile davacının haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı benimsenerek buna göre fazla mesai ücretinin hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.
3- Davacı lehine hüküm altına alınan izin ücreti de taraflar arasında çekişmelidir.
Mahkemece bilirkişi raporu benimsenerek davacı lehine Çalışma Bölge Müdürlüğü raporunda belirtilen izin kullanılan sürelerin mahsubu ile bakiye 16 gün için izin ücreti hüküm altına alınmış ise de, rapora esas 29.06.2007 tarihlerinde yapılan teftişten sonra ikinci kez 05.12.2007 tarihinde gerçekleştirilen ikinci teftişte izin kayıtları ve ücret bordrolarının tetkiki ile davacının 09.07.2007-26.07.2007 tarihlerinde yıllık ücretli izinlerini kullandığına dair tespit yer almaktadır.
Mahkemece davalı vekilinin cevap dilekçesinin ekinde dosya halinde sunduğu belgeler içinde bulunan bu teftiş raporunun eklerinin gerekirse onaylı örneğinin celbi ile davalının bu yöne ilişen itirazının değerlendirilmesi, davacının kullandığı tespit edilen ilk teftiş raporundakinden başka yukarıda anılan tarihler arasında izin kullanıp kullanmadığı saptanarak buna göre izin ücretinin hüküm altına alınması gerekmektedir. Bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy