(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46) (1086 S. K. m. 438) (Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname m. 21)
Dava ve Karar: Davacı ve karşı davalı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ücreti alacaklarının, davalı karşı davalı ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi M. G. tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı-Karşı davalı H. Ç. Y., iş sözleşmesinin daha önce işveren tarafından alınan istifa dilekçesi işleme konulmak suretiyle feshedildiğini, radyoloji uzmanı olması nedeniyle yasa gereği günde 5 saat, haftada 30 saat çalıştırılması gerekirken haftada 45 saat çalıştırıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı-Karşı davacı, davacının istifa ederek iş akdini feshettiğini, davacının alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Karşı dava olarak, davacının iş akdini bildirimsiz feshetmesi nedeniyle ihbar tazminatının davacı-karşı davalı işçiden tahsilini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işveren tarafından feshedildiği, feshin haklı nedene dayandığının işveren tarafından ispat edilemediği, dosyaya sunulan istifa dilekçesinin baskı ile alındığının tanık beyanları ile sabit olduğu, davacının hafta tatilinde çalışmadığı, davacının tıp doktoru olarak 7000 - 8000 TL aylık ücretle çalıştığı, bunun yanında davacıya prim ödemesinde bulunulduğu, davacının tıp doktoru olup imzaladığı belgenin anlamını kavrayabilecek nitelikte olduğu davacıya prim ödemesinde bulunulduğu, bu prim ödemesinin fazla çalışmaya ilişkin bir ödeme olduğu, ayrıca bu hususun davacı tarafından özgür iradesi ile imzalanan sözleşmede de belirlendiği, davacının fazla mesai ücreti talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı-karşı davalı işçi temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesine göre, günde yedibuçuk saat çalışılması gereken işlerde çalışan işçinin, yedibuçuk saati aşan çalışma süreleri ile yedibuçuk saatten az çalışılması gereken işler bakımından Yönetmeliğin 5 inci maddesinde sözü edilen günlük çalışma sürelerini aşan çalışmalar, doğrudan fazla çalışma niteliğindedir. Sözü edilen çalışmalarda haftalık kırkbeş saat olan yasal sürenin aşılmamış olmasının önemi yoktur.
Somut olayda, davacının radyoloji uzman doktoru olarak çalıştığı ve fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır.
Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamnamenin 21. maddesinde Röntgen ve radyom ile daimi olarak günde beş saatten fazla çalışılmaz ve pazardan başkaca ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapılmalıdır hükmü bulunduğundan günlük 5 saatin üzerindeki çalışmaların yukarıdaki yasal düzenlemeler ve ilkeler doğrultusunda fazla çalışma olduğu kabul edilmelidir.
Radyoloji uzmanı olarak çalışan davacının 30 saatin üzerindeki çalışması fazla çalışma niteliğinde olup, kanuna aykırı ve işçi aleyhine olarak düzenlenen 14.6.2007 tarihli iş sözleşmesinin davacının çalışmasının 45 saat olduğuna ilişkin bölümü geçersizdir. Bu nedenle davacının 30 saatin üzerindeki çalışmalarının fazla çalışma olarak kabulü gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy