(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İ.P. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve genele tatil ücreti isteklerinin hüküm altına alınmasını istemiştir. Bozmadan sonra açılan ve birleştirilen ek davada da fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti isteklerinde bulunmuştur.
Davalı, davacının raporlu olduğu günlerin toplamının İş Kanunun 25/1 fıkrasında öngörülen ihbar öneli süresi olan 8 haftayı 6 haftadan çok fazla geçtiği için fesih hakkının doğduğunu fazla çalışma yaptığı iddiasının doğru olmadığını, genel tatillerde çalışılmadığını, izinlerini kullandığını, isteklerin yerinde olmadığını savunmuş; bozmadan sonraki savunmasında da ıslah dilekçesi ile zamanaşımını ileri sürmüştür.
Mahkemece, bozma sonrası yargılamada bozmaya uyularak, bozma doğrultusunda yaptığı araştırma ve inceleme sonunda zamanaşımının dikkate alındığı bilirkişi raporu doğrultusunda kıdem, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti istekleri hüküm altına alınmıştır.
Bozmadan sonra davacı tarafça 20.05.2008 tarihinde 1.500.YTL fazla çalışma ve 270.YTL genel tatil ve hafta tatili ücreti için açılan davanın bu dava ile birleştirilmesine 09.10.2008 tarihinde karar verilmiştir. Ancak, mahkemece birleştirilen bu dava hususunda herhangi bir hüküm kurulmaması hatalıdır.
3) Davalı tarafça bozmadan sonra 12.08.2009 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile ıslah yolu ile zamanaşımı definde bulunulduğu beyan edilmiştir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve E: 1944/10 K: 1948/3 sayılı kararı uyarınca, bozmadan sonra ıslah mümkün değildir.
Davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı defi süresinde olmayıp davacı karşı çıkmıştır. Mahkemece fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili istekleri yönünden zamanaşımı dikkate alınmadan hesaplanan miktarlar yerine, zamanaşımı dikkate alınarak hesaplanan bilirkişi raporundaki miktarların hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy