(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 32, 41, 57)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş. K. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı şirketin 01/04/2000 tarihinden Temmuz 2004 tarihine kadar baş topograf olarak Libya'daki şantiyelerinde çalıştığını, 2003 yılında ücretlerinin eksik ve geç ödenmeye başlandığını daha sonra ödenmediğini, 2004 Temmuz ayında izinli olarak Türkiye'ye gönderilip iş akdinin sona erdirildiğini, son ücretin net 3.000 USD olduğunu, ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücreti, ücret, alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Holding davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı Şirket ise işin ifa edildiği yerin kanunlarına göre hafta tatili ve resmi tatillerde çalışmadığını, ücretlerinin banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, Davalı STFA Holding yönünden davacının bu işyerinde çalışmasının bulunmaması nedeniyle sıfat yokluğundan reddine, davalı STFA İnş A,Ş yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı STFA İnş A,Ş temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı STFA İnş. A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kullanmadığı yıllık ücretli izin günlerine ilişkin ücretinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.
Davalı vekili davacı ile yıllık izin ücretine ilişkin olarak hesaplama ve mahsuplaşma sonucu davacının banka hesabına bakiye izin ücretine karşılık 2900 dolar yatırıldığını savunarak bu miktarın değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiş, buna ilişkin olarak da banka kayıtları ile davacı tarafından imzalı 25.09.2002 tarihli izin hesap kesimi ' başlıklı belgeyi sunmuştur.
Bilirkişi raporunda davacının banka hesabına 01.10.2002 tarihinde yatırılan 2900 doların 10 günlük izin ücreti + eylül ayı ücreti olduğuna ilişkin delil bulunmadığını bu sebeple mahsuplaşma yoluna gidilemediğini ancak davacının imzası bulunan izin ücreti mutabakatında 10 gün izin ücreti alacağı kaldığını kabul etmesi nedeniyle 10 gün için izin ücreti hesapladığını belirtmiştir.
Mahkemece davacı hesabına yatırılan söz konusu 2900 USD'nin neye ilişkin olduğu davacı asilden sorularak yıllık izin ücreti alacağından mahsup edilip edilmeyeceğinin değerlendirilmemesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy