(4046 S. K. m. 22)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davalı T.C. Özelleştirme İdaresi Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermiş, davalı Sidemir Sivas Demir Çelik İşletmeleri A.Ş. aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar vermiştir.
Karar: Hüküm süresi içinde davalı Sidemir Sivas Demir Çelik İşletmeleri A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi N. Uçakcıoğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı Sidemir Şirketi'ne ait işyerinde 15.03.1991-28.02.1999 tarihleri arasında çalıştığını, çalıştığı işyerinin özelleştirme uygulamaları kapsamında 1998 yılında özelleştirildiğini, işyerinin özelleştirilmesinden sonra 01.03.1999 tarihinde bir kamu kurumu olan Devlet Demir Yolları'na memur olarak atandığını, davalı Sidemir Şirketin'de çalıştığı döneme ilişkin kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağını istemiştir.
B) Davalı Cevaplarının Özeti:
Davalı Sidemir Şirketi, davacının kendi isteğiyle başka bir kuruma geçtiğini, davada taraf sıfatının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Özelleştirme İdaresi Başkanlığı, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı Özelleştirme İdaresi Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş ve davacının talep ettiği kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır.
D) Temyiz:
Kararı davalı Sidemir Sivas Demir Çelik İşletmeleri A.Ş. temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Davacı, davalı Sidemir Şirketi'ne ait işyerinde 15.03.1991-28.02.1999 tarihleri arasında çalıştığını, çalıştığı işyerinin özelleştirme uygulamaları kapsamında 1998 yılında özelleştirildiğini, işyerinin özelleştirilmesinden sonra 01.03.1999 tarihinde bir kamu kurumu olan Devlet Demir Yolları'na memur olarak atandığını, davalı Sidemir Şirketin'de çalıştığı döneme ilişkin kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağını istemiştir.
Davalı Sidemir Şirketi, davacının kendi isteğiyle başka bir kuruma geçtiğini,davada taraf sıfatının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının 15.03.1991-28.02.1999 tarihleri arasında 7 yıl 11 ay 13 gün süreyle hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı, çalıştığı işyerinin özelleştirilmesi nedeni ile memur statüsü ile naklen başka bir kuruma atamasının yapıldığı, davacının bu atamaya muvafakatının olmadığı, bu nedenle hizmet süresine nazaran kıdem tazminatına hak kazandığı, dava tarihi itibari ile alacağın zaman aşımına uğramadığı gerekçesiyle davalı Sidemir Şirketi açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.
4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun' un, 03.07.2005 tarih ve 5398 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değiştirilen, 22 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesinde aynen; İş kanunlarına tabi olarak çalışmakta iken, bu madde gereğince diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen personele kıdem tazminatı ödenmez ve bunların önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç, kıdem tazminatına esas hizmet süreleri 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınır. hükmü yer almaktadır.
Bu emredici hüküm karşısında davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy