(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 47)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. B. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı şirketin Kulu Dinlenme Tesislerinde çalıştığını, işverenin işyerine gidiş geliş servisini kaldırdığını ve çalışmak istemeyenlerin ayrılabileceğini söyleyip, bir miktar kıdem ve ihbar tazminatı ödediğini ancak ödemenin eksik olduğunu ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacıya ödenen kıdem tazminatında brüt ücret ve ikramiye ile diğer tüm nakti ödemelerin hesaba dahil edildiğini, ayni yardımların giydirilmiş ücrete dahil edilemeyeceğini, fazla mesai ve bayram günleri çalışmalarının ücret bordroları ile ödendiğini, davacının da bu belgeleri ihtirazi kayıtsız imzaladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, ücret bordrolarına göre her ay fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin tahakkuk ve tediyesinin yapıldığı, davacının herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmediği, bu nedenle davacının fazla mesai alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya ayni olarak yapılan yemek ve yol yardımının miktarının ne kadar olduğu noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacının davalıya ait Kulu Dinlenme Tesislerinde çalıştığı, Ankara'dan işyerine gidip geldiği, işverenin ulaşım sorununu işçileri kendi aracı taşıyarak çözdüğünü ancak sonradan servis uygulamasını kaldırarak işçilerin iş sözleşmesini tazminatlarını ödeyerek feshettiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacıya işyerinde servis hizmeti yanında ayni olarak yemek yardımı da yapıldığı davalının kabulündedir.
Ankara İş Mahkemelerinde davalı aleyhine aynı nedenle açılan davalarda her mahkeme farklı miktarlarda yemek ve yol yardımını giydirilmiş ücrete ekleyerek hesaplama yapan raporlara itibar ederek hüküm kurmuştur.
Davalı işverence sağlanan servis hizmetinin ücretinin Servis Aracı İşletmecileri Esnaf Odasından gelen yazı uyarınca günlük olarak 10.68 TL olduğu kabul edilmelidir.
Keza Lokantacılar Kebapçılar Ve Köfteciler Esnaf Odası'ndan alınan yazıya göre yemek ücretinin ise öğün başına 5.00 TL olduğu kabul edilmelidir.
Bu durumda mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda ve kazanılmış haklar gözetilerek hesaplamaların yeniden yapılarak karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy