(4857 S. K. m. 41, 63)
Dava: Davacı, fazla çalışma alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı işyerinde ayda 2 hafta gece vardiyasında çalıştığını, İş Kanunun 69. maddesindeki düzenlemeye göre 20:00-06:00 saatleri arasındaki gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa bile günde 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücretinin ödenmesi gerekirken işverenin yapılan fazla çalışmalar yönünden herhangi bir ödeme yapmadığını belirterek fazla çalışma alacağı talep etmiştir.
Davalı, davacının haftalık çalışmasının 45 saati geçmediğini, yaptığı çalışmanın fazla çalışma sayılamayacağını, kendisine gece çalışması karşılığında %10 gece çalışması primi ödendiğini, bu miktarın mahsubunun gerektiğini, talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacının fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
İşçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (m.69/3). Bu hal de günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da gece çalışmasında 7.5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararı bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007/40862 E, 2009/17766 K).
Somut olayda davalı işyerinde ayda 2 hafta 22-08 saatleri arasında gece çalışması yapıldığı sabittir. Davacının bu dönemde haftalık çalışma süresi 45 saattir. Ancak günlük çalışmasının 1,5 saatlik kısmı fazla çalışmadır. Davalı işveren bu fazla çalışmanın normal kısmını aylık ücret içinde ödemiştir. Bu durumda davacının %50 zamlı kısım alacağı bulunmaktadır. Mahkemece gerekirse bilirkişiden rapor alınmak suretiyle günlük 1,5 saatlik fazla çalışma alacağının %50 zamlı kısmı hüküm altına alınmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy