(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 25, 32, 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram, genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F. Benli tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde 01.01.1979 -07.09.2006 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin iş veren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmeyen ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davacının 09.09.2006 tarihlerinden sonra işe devam etmediğini, iş akdinin 4857 sayılı Kanunun 25/II-g bendi gereğince haklı sebebe dayalı feshedildiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Yerel Mahkemece; davacı tanıklarının fesih nedenine ilişkin somut ve görgüye dayalı bilgilerinin bulunmaması ve davacının devamsızlık yaptığına dair tutanaklar tutulmuş olması nedeni ile iş akdinin işverence haklı sebebe dayalı feshedildiği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içerisinde davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2- İş sözleşmesinin, işçinin iş yerine devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.
Davacının davalıya ait iş yerindeki çalışma süresinin 27 yılın üzerinde olduğu dosya kapsamı ile sabittir. İşveren tarafından ibraz edilen devamsızlık tutanakları davacının işten çıkarıldığını ileri sürdüğü tarihten sonrasına ilişkin olup, davalı tarafından her zaman tek taraflı düzenlenebilecek niteliktedir. Devamsızlık savunmasını doğrulayan davalı tanıkları, davalı ile aralarında akrabalık ilişkisi bulunan kişilerdir. 27 yıllık kıdemi bulunan bir işçinin tazminat hakkını yitirecek şekilde işten ayrılması hayatın olağan akışına aykırıdır. Kıdem ve ihbar tazminatı isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy