(4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 47, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret farkı yıpranma tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi N. Doğan Ceylan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde davacının davalı belediyeden ihale ile iş alan şirketler nezdinden sürekli ve kesintisiz belediyeye ait huzurevinde çalıştığını, belediyenin düşük ücretle işçi çalıştırmak için bu yola başvurduğunu, bu nedenle davacının esasında belediyenin işçisi sayılması gerektiğini, davacının yaptığı işin zor ve yıpratıcı olduğunu, iş akdinin ise 09.07.2010 tarihinde haksız ve önelsiz olarak feshedildiğini, tazminatlarının ödenmediğini, fazla mesai yapıp hafta tatilleri ile bayram ve genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerini alamadığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalı belediyeden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davacının davalıdan ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, taleplerin zaman aşımına uğradığını, izin kullanmadığı, haftada 15 saat fazla mesai yaptığı, bayram ve genel tatillerde çalıştığı iddiasının hayatın olağan akışını aykırı olduğunu, ücret farkı ve yıpranma tazminatı taleplerinin dayanaksız olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davalı belediyenin asıl işveren olduğu, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz: Kararı, davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,
2-Davacı lehine hüküm altına alınan fazla mesai ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına istinaden davacının bir ayda 3 hafta 8-17 saatleri arasında çalıştığı, gündüz çalıştığı dönem için fazla mesai yapmadığı, ayda 1 hafta çalıştığı gece döneminde 17 - 08. 00 saatleri arasında 13 saat çalıştığı 2 saat ara dinlenme tenzili ile aylık 40 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de bu kabul doğru değildir. Zira davacı tarafça itiraz edilmediğinden kesinleşen bilirkişi raporuna göre davacının 08.00-17.00 saatleri arasında gündüz çalıştığı dönem için fazla mesaisi bulunmamaktadır. 17.00-8.00 saatleri arasında ayda 1 hafta çalıştığı dönem için 2 saat ara dinlenme tenzil edildiğinde aylık fazla mesai 21 saat olduğu halde aylık 40 saat üzerinden fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalıdır.
3-Fazla mesai ücretinde yapılan hakkaniyet indiriminin oranı taraflar arasında nizalıdır.
Mahkemece hesap edilen fazla mesai ücretinden %50 oranında yapılan hakkaniyet indirimi hakkın özünü etkileyecek düzeyde fazladır. Çalışma süresinin uzunluğu, hesap edilen fazla mesai ücretinin miktarı, insan takati, davacının izinli ve raporlu olabileceği günler dikkate alınarak daha uygun bir oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy