MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, uzun yıllar Orman İşletme Müdürlüğü'nde çalıştığını, bu çalışmalar zarfında gerçekte her ay tam gün işverenin emrine hazır halde bulunsa ve hafta sonu tatili dahi çalıştırılsa da mevsimlik işçi statüsünde olması sebebiyle çalışmaların kayıtlara tam olarak yansıtılmadığını, günde 10-12 saat arası çalıştığını, bayram ve genel tatil ücretini de alamadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren, davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığı gibi eksik ödeme olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece bilirkişi raporları aldırılmış, kıdem tazminatı farkı isteği kabul edilmiş, yıllık izin, fazla çalışma istekleri kısmen kabul edilmiş, bayram ve genel tatil ile hafta tatili talebi reddedilmiştir.
Kararı yasal süresi içinde taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı her ay 30 gün çalıştığı halde çalışmaların eksik bildirildiğini ileri sürerek ücret alacağı isteğinde bulunmuş, davacı ile aynı konumda olan işçilerin tanıklığı ile ilk raporda aralıksız çalışma hesabı yapılmıştır. Daha sonra düzenlenen raporlarda ise kısmen puantaj kayıtlarına değer verildiği bildirilse de, haftada beş gün olarak görünen çalışmalarda 6. günü tanık beyanlarına göre fiili çalışma olarak kabul edilmiş, 7. gün ise çalışma karşılığı olmayan hafta tatili olarak hesaplanmıştır.
Davacı işçinin fiili çalışma süresi puantaj kayıtları ile ücret bordrolarında gösterilmiştir. Davalı resmi kurum olup, çalışmaların kayda geçirilmesi zorunluluğu vardır. Bu nedenle puantaj kayıtları ile bordrolarda yazılı olanın dışında fiili çalışma kabulü doğru olmaz. Bu nedenle haftada 5 gün çalışılan dönemde 6. günü için de fiili çalışma kabul edilerek yapılan hesaplama hatalıdır.
Bununla birlikte davacının haftalık 45 saatlik çalışma süresini tamamladığı anlaşılmakla hafta tatiline hak kazandığı, çalışma karşılığı olmaksızın hafta tatili ücreti ödenmesi gerektiği kabul edilmelidir. Hesaplama salt hafta tatili ile sınırlı olarak yapılmalı, usulü kazanılmış hak ilkesi ile ıslaha karşı zamanaşımı defi dikkate alınarak istek yönünden bir karar verilmelidir.
3-Davacının ücretleri fiili çalışma karşılığı olarak ödenmiş ve kıdem tazminatı da aynı süreye göre hesaplanarak işçiye verilmiştir. Ancak, çalışma karşılığı olmayan hafta tatili günleri kıdeme esas süreye eklenmelidir. Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak inceleme sonucu belirlenecek olan hafta tatili gün sayısı yönünden usulü kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek fark kıdem tazminatı hesabı yapılmalıdır. Alınacak olan rapor mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak kıdem tazminatı farkına dair bir karar verilmelidir.
4- Davacı işçi fazla çalışma ücreti ücretlerini talep etmiş, mahkemece isteğin kısmen kabulüne dair karar verilmiştir. Davalı kamu kurumu olmakla yapılan çalışmaların puantaj kayıtlarına aktarıldığı görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında puantaj kayıtlarının saat içermediğine dikkat çekilerek tanık beyanlarına göre hesaplama yapılmıştır.
Davacı tanıklarının anlatımları fazla çalışma yönünden ispata da elverişli değildir. Tanıklar davacı ile aynı konumda çalışmışlardır. İşverene karşı dava açtıkları ileri sürülmüş olup, davacı ile menfaat birliği içinde oldukları açıktır. Kamu kurumu niteliğinde olan işyerinde puantaj kaydı tutulduğu da dikkate alındığında fazla çalışma yapılması halinde bu çalışmaların kayıtlarda gösterilmesi gerekirdi. Soyut nitelikteki tanık beyanlarına değer verilerek fazla çalışma hesabı ile isteğin kabulü hatalıdır.
Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle, BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy