(1475 S. K. m. 14, 57) (1086 S. K. m. 74, 75) (6100 S. K. m. 26, 31)
Dava: Davacı vekili, davacı işçinin kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B. K. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74, 75, yeni 6100 sayılı HMK.'un 26 ve 31. maddeleri uyarınca hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka şeye karar veremez.
Davacı işçiye iş sözleşmesi feshedildikten sonra taksitler halinde kıdem tazminatının ödendiği, bilirkişinin rapor tarihine kadar ödenen kıdem tazminatını mahsup ederek kalan kıdem tazminatını belirlediği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu ile davacı vekilinin ıslah dilekçesi arasında bir taksit ödeme yapılınca, davacı vekilinin ek rapor ile belirlenen kıdem tazminatından bu ödemeyi mahsup ederek talepte bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı vekilinin bu talebi dikkate alınmadan bilirkişi raporu ile belirlenen miktar hüküm altına alınmıştır. Mahkemece talepten fazlasına karar verilerek HMK.'un 26 ve 31. Maddelerine aykırı hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy