MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 1.İŞ)
DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, davalı işyerinde çalışmakta iken 2010 yılında emekli olduğunu, santral odasında çalıştığını, normal mesai saatlerinin çok üzerinde çalıştıklarını, işveren tarafından yalnızca yaz sezonları için 3'er saat fazla mesai ücreti ödendiğini, diğer aylarda bu ücretlerin ödenmediğini beyanla fazla çalışma ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı işveren, davacının beş yıldan önceki taleplerinin zaman aşımına uğradığını, davacının mevsimlik işçi olduğunu, emekli olması nedeni ile işten ayrıldığını, ücretlerinin kesintisiz ödendiğini, fazla mesai tahakkukunun aylık bordrolarda gösterildiğini, davacının hiçbir ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin fazla mesai ücretlerini aldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, santral görevlisi olarak çalıştığı, 09.04.2010 tarihinde emekliye ayrıldığı, davacıya yaz sezonu için fazla mesai ödemeleri yapıldığı ancak diğer dönemler ile ilgili fazla mesai ödemesinin yapılmadığı , davacının çalıştığı dönemde ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle fazla çalışma ücreti istekleri kabul edilmiştir.
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yangın mevsimi olarak bilinen 1 Haziran -30 Ekim arası günde üç saat fazla çalışma ücreti ödendiği, bunun dışında kalan süre için ödenmediği belirtilerek 1 Kasım- 30 Mayıs dönemleri için günde üç saten fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.
Davacı işçiye orman yangın döneminde günde üç saat fazla çalışma ücreti ödenmesi toplu iş sözleşmesi doğrultusunda gerçekleşmiştir. Davacı işçi orman yangın mevsimi haricinde de aynı şekilde çalıştığını ileri sürmemiş, aksine her iki dönemde farklı saatlerde çalıştığını açıklamıştır. Dosya içinde davacının orman yangın mevsimi haricinde ne şekilde çalıştığını gösteren yazılı delil bulunmamaktadır. Davacı santral odasında çalışmış olup, orman yangın ihbar saatlerine dair kayıtların da davacının çalışma süreleri konusunda delil değeri bulunmamaktadır.
Davacı tanıkları ise kış sezonunda mesainin 08.00-17.00 saatleri arasında olduğunu açıklamışlar, tanıklardan biri bazen 19.00 hatta 21.00 saatlerine kadar uzayabildiğini, diğer ise özellikle Cumartesi ve Pazar günleri 22.00’den önce eve gidemediklerini beyan etmiştir.
Davacı tanıklarının beyanlarına göre 08.00-17.00 saatleri arasındaki çalışmaya göre işyerinde fazla çalışma yapılmamaktadır. Davacı tanıklarının bazen işin uzayabildiği yönündeki soyut nitelikteki beyanları da hesaplama için elverişli değildir. Davacının haftada kaç kez 17.00 saatini aşacak şekilde ve kaç saat fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarından kesin olarak belirlenemediğinden davacının ispatlanamayan fazla çalışma ücreti isteğinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy