(6100 S. K. Geç. m. 3) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davada hüküm kurulmasına yer olmadığına karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. B. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 2007 ve 2009 yıllarının çeşitli aylarında yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini, bu dönemde 01.03.2007-28.02.2009 yürürlük süreli I.Dönem Toplu İş Sözleşmesi ile 01.03.2009-28.02.2011 yürürlük süreli II. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin yürürlükte olduğunu iddia ederek fazla çalışma ve kar mücadelesi fazla çalışması alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davacı tarafa herhangi bir borçlarının olmadığını, davaya konu fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, faiz alacağı ile ilgili ihtirazi kayıtlarının mevcut olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar, davacıya ait işyeri ve SGK. kayıtları ile bilirkişi raporuna dayanılarak fazla çalışma alacağı ödendiğinden hüküm kurulmasına yer olmadığına, faiz alacağı açısından ise iş yerine ve bankaya hiç bir ihtirazi kayıt ileri sürmediği göz önünde bulundurularak, davacının faiz alacağı talebinin reddine kesin olarak karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Davacı kararı temyiz etmiş, mahkemece ek kararla, verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle davacının temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.
Davacı toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fazla çalışma ücreti alacağını talep etmiştir. Toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan istekler kesinlik sınırına tabi olmadığından mahkemece verilen kararın kesin olduğundan bahsedilemez. Bu durumda mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Mahkemece yapılan yargılama sonunda yasaya uygun karar verilmesi isabetlidir.
Ancak mahkemece davacının talep ettiği faizin klasik anlamda bir faiz alacağı olmayıp, yatırılan paranın işleyecek faizine ilişkin olduğu, miktar içermediği anlaşılmaktadır. Asıl alacağa bağlı feri nitelikte bir alacak oluşu karşısında bu anlamdaki faiz yürütülmesi talebinin reddi nedeniyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki 5.bendin hükümden çıkarılarak yerine;
5-Davalı vekili lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına bendinin yazılması sureti ile hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy