(4857 S. K. m. 17, 24, 32, 41, 46, 47, 57) (1475 S. K. m. 14) (7201 S. K. m. 35)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.06.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi Ş. Ç. tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, satış elemanı olarak Ekim 1988 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, yıllık izin ve fazla çalışma ücretlerini istemesine rağmen ödenmediğini, bunun üzerine iş akdinin 23.08.2007 tarihinde haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti, resmi tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalıya 7201 sayılı yasanın 35.maddesine göre tebligat yapılmış, duruşmaya katılan olmamıştır.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacı tarafça davalıya gönderilen 26.07.2007 tarihli ihtarname içeriği, iş müfettişi tahkikat evrakı dikkate alınarak, davacının 01.12.1994-23.08.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde belirsiz süreli hizmet akdi ile satış elemanı olarak çalıştığı, bayram genel tatil ücretleri ile fazla çalışmaların karşılığını alamayan davacının, 4857 sayılı yasanın 24/II-e maddesi gereğince iş akdini haklı olarak feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ile diğer bazı işçilik alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında işyerinde geçen çalışma süreleri ve kesintili çalışma olup olmadığı yönlerinden uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, askerlik öncesi 4 yıl ve askerlik sonrası 12 yıl 8 ay 13 gün olmak üzere toplam 16 yıl 8 ay 13 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplamaya gidilmiştir. Ancak davacının açtığı hizmet tespiti davasında sigortalı bildirilen günler dışlanarak 20.08.1994 - 9.12.1994, 1.1.1995 - 26.10.1995, 12.11.1995 - 30.9.1996, 2.11.1998 - 31.12.1998 arası çalışmalar tespit edilmiş, karar temyiz edilmiştir. Hizmet tespiti davasının Yargıtay'da olduğu ve henüz kesinleşmediği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Somut olayda, hizmet süreleri tartışmalı olmakla işçi tarafından açılmış hizmet tespiti davasının kesinleşmesi beklenmeden, işçilik alacakları isteklerini içeren davada karar verilmesi hatalıdır. Hizmet tespiti davasının kesinleşmesi beklenmeli ve sonucuna göre gerekirse ek hesap raporu alınarak bir karar verilmelidir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy