MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı Bakanlığa ait ... Devlet Hastanesi’nde alt işveren işçisi ve temizlik görevlisi olarak çalışırken emeklilik nedeniyle akdin sona erdiğini belirterek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda davacı, dava dilekçesinde hafta tatili ücreti ve genel tatili ücretini aynı miktar altında birlikte talep etmiş, hangi alacaktan ne kadar istediğini açıklamamıştır.
Mahkemece, farklı türden olup hak kazanılması koşulları ayrı olan olduğu bu talepler ayrıştırılmadan tek miktar altında ve birlikte hüküm altına alınması hatalıdır.
3- 392 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesine göre davalı Bakanlığın harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece yargılama giderlerine harç katılarak davalı Bakanlığın harca mahkûm edilmesi hatalıdır.
4- Davacı, dava dilekçesinde günlük mesainin 08.00-19.00 arasında olduğunu belirtmiştir.
Mahkemece, davacının fazla çalışma alacağının, ara dinlenmesi düşülmemiş hâliye günlük 11 saat yerine 12 saat çalışma şekline göre ve talebi aşacak şekilde belirlenmesi hatalıdır.
5- Kıdem tazminatına uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma hâlinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.
Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.
Somut olayda, 4857 sayılı İş Kanunu’na göre çalışan davacının iş sözleşmesi, yaşlılık aylığı almak amacıyla davacı tarafından 28.01.2007 gününde feshedilmiştir.
Mahkemece, davacının kıdem tazminatı alacağı faizi, 28.01.2007 tarihinden itibaren başlatılmıştır.
Davacının iş sözleşmesi yaşlılık aylığı almak amacıyla feshedildiğine göre, kıdem tazminatı faizinin, tahsis yapıldığının işverene bildirildiği tarihten, böyle bir bildirim yok ise dava tarihinden itibaren başlatılması gerekir.
Mahkemece, davacının tahsis yapıldığının işverene bildirilip bildirilmediği araştırılmadan faizin fesihten itibaren başlatılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy