MAHKEMESİ : 4. İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait iş yerinde çırçır ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ücret, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, talep konusu ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının şirkette geçici olarak (1998 yılında 90 gün, 2001 yılında 102 gün) çalıştığım, en son 16.4.2001 tarihinde emekli olarak şirketten ayrıldığını, 2001-2009 yılları arasında çalışması olduğuna dair yazılı belge, kesinleşmiş hizmet tespit davası kararı sunmaksızın afaki bir şekilde maddi çıkar kurgusu dahilinde iş akdinin fesh edildiğini iddia ettiğini, diğer iddiaları gibi yılın 10 ayı haftanın 7 günü saat 20:00'lere kadar çalıştığının da gerçek dışı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, kanıt durumlarına göre davacının 01/08/1998-09/03/2009 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından önelsiz ve tazminatsız olarak fesh edildiği, davacının ücret alacağının bulunduğu yine fazla çalışma ile genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağının bulunduğu, yapılan hesaplamalarda zamanaşımı definin de göz önüne bulundurulduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalıya ait iş yerinde haftada 6 gün boyunca 08:00-17:00 saatleri arasında çalışma yapıldığını, sezonda işlerin yoğun olduğunu, bu nedenle her yılın Ağustos-Eylül-Ekim-Kasım-Aralık-Ocak-Şubat-Mart-Nisan aylarında Cumartesi-Pazar günleri 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağı istemiş, davalı ise iddianın gerçek dışı olduğunu savunmuştur.
Dinlenen tanık V.. K.. işyerinde çalışma saatlerinin 09.00-17.00 olduğunu söylemiş ancak haftada kaç gün çalışıldığını belirtmemiştir. Diğer tanık M.. Y.. ise normal dönemde mesainin 09.00-17.00 arasında olduğunu, haftada 5 gün çalışıldığını, belki ayda 1 defa Cumartesi Pazar günleride çalışıldığını, sezon döneminde ise 2 vardiya halinde 12 saat çalışıldığını, beyan etmiştir.
Mahkemece davacının günlük 2 saat fazla çalışma yaptığı ve hafta tatilinde çalıştığı kabul edilmiş ise de, açıklanan bu tanık anlatımları fazla çalışma ve hafta tatili açısından hüküm kurmak için yetersiz ve çelişkili olup, bu çelişki giderilmeden davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışma ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
3- Davacının genel tatili alacağı hüküm altına alınmış ise de, hesap dönemi olan 21/04/2006- 31/12/2006 tarihleri arasında 5 günlük genel tatil bulunmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu tarihler arasında 9,5 gün genel tatil ücretinin hesaplanması da isabetsizdir.
4- Davalının zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesi sonrası fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinden zamanaşımı nedeni ile red edilen kısım olduğundan oluşan bu red sebebiyle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy