MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, hizmet yılı ödülü ve izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, çalıştığı süre içerisinde yıllık ücretli izinlerinin tam kullandırılmadığını, ayrıca 25. yılını dolduranlara verilen hizmet yılı ödülü olan 50 yevmiye tutarındaki ödülün kendisine verilmediğini ileri sürerek, hizmet yılı ödülü ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 25. yıl hizmet yılını 17/04/2010 tarihinde ikmal edeceğini, dolayısıyla emeklilik tarihinde 25 yılını doldurmamış olduğundan söz konusu ödüle hak kazanmadığını, yıllık izinlerini ise tam ve eksiksiz kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının 14/01/2009 tarihinde emekli olsa bile TİS deki hüküm gereği yıl sonuna kadar çalışmış gibi kabul edileceği ve 1985 tarihinden itibaren aralıksız işyerinde çalıştığı davalının kabulünde olduğundan, çalıştığı ve çalışmış kabul edilen tüm süreler dikkate alındığında davacının 25 yıldan fazla süre çalışmış kabul edileceğinden hizmet yılı ödülüne hak kazandığı, 6 günlük izin ücreti alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 6 veya 23 günlük izin ücreti alacağı olabileceği kabul edilerek seçenekli hesaplama yapılmıştır.
Mahkemece davacının 6 günlük izin alacağı olduğu kabul edilerek karar verilmişse de, bilirkişinin 23 gün izin karşılığı hesapladığı miktara hükmedilmesi gerekçe-hüküm çelişkisi olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy