MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/10/2011
NUMARASI : 2009/235-2011/594
DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin TIR şoförü olarak çalıştığını, fazla mesai yapmasına hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının fazla mesai yapmadığını, alacakları için ibraname verdiğini, tüm alacaklarına karşılık olarak çek verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 1086 Sayılı Kanun döneminde açılan davalar yönünden ödeme definin temyiz incelemesi dâhil karar kesinleşinceye kadar yargılamanın her aşamasında yapılabileceği hem Dairemiz hem de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yerleşik uygulaması olduğundan davalı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Şubat ayına ilişkin işe giriş çıkış kayıtlar hakkın özünü ortadan kaldırmaya matuf olduğu ve ödeme defi niteliği taşıdığı kabul edilmekle sunulan bu belgeler Mahkemece değerlendirilerek fazla mesai hesabının yeniden yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
3- 18.02.2009 tarihli ibraname ekinde bulunan 19.02.2009 keşide tarihli 6.930,83 YTL. miktarlı çekin neye karşı verildiği taraflardan sorularak sonucuna göre davacının alacaklarından mahsubunun gerekip gerekmeyeceğinin değerlendirilmemesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy