MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem fark tazminatı, maddi tazminat, kötüniyet tazminatı, zamlı iş arama izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Yargılama giderlerinden sayılan ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323 üncü, Avukatlık Kanunu’nun 169 uncu ve Avukatlık Ücret Tarifesinin 1 inci maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin, davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması, hukukun genel kurallarındandır. Konuya ilişkin 6100 sayılı Yasanın 329 uncu maddesinin birinci fıkrası bu ilkeye dayanmaktadır. Değinilen Yasanın 330 uncu maddesi uyarınca, vekâlet ücretine yönelik hüküm fıkrasının taraf lehine kurulması gerekir. Kural olarak, davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise, vekâlet ücreti diğer yargılama giderleri gibi haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir. Her iki tarafın kısmen haklı kısmen haksız çıkması durumunda, her iki taraf ayrı ayrı vekâlet ücretinden sorumlu tutulacak, vekâlet ücreti kabul edilen miktara göre davacı yararına, reddedilen miktara göre ise davalı yararına hüküm altına alınacaktır.
Vekâlet ücretinin, Adalet Bakanlığı tarafından onaylanarak her yıl Aralık ayında Türkiye Barolar Birliği tarafından yayımlanan Avukatlık Ücret Tarifesine göre belirlenmesi gerekir.
Mahkemece davalı lehine vekalet ücretine hükmedilirken karar tarihindeki AÜT. sinin 12. maddesinin yürürlüğünü durduran Danıştay Dava Daireleri Kurulu’ nun 30.06.2011 gün ve 2011/321sayılı Yürütmeyi Durdurma Kararı’ nın dikkate alınmaması ve davalı bankanın 4603 sayılı Yasa'nın 11.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Kurum aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının harca ilişkin 4. paragrafı ile vekalet ücretine ilişkin 6. paragrafının tamamen çıkartılarak, yerlerine;
“ – Davalı banka 4603 sayılı Yasa'nın 11.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan Kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, Davacı tarafından yatırılan 72,40 TL harcın isteği halinde davacıya iadesine,
- Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT. ile AAÜT. sinin 12. maddesinin yürürlüğünü durduran Danıştay Dava Daireleri Kurulu’ nun 30.06.2011 gün ve 2011/321 YD. Sayılı yürütmeyi durdurma kararı dikkate alınarak reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 600 TL. nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine 13.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy