(4389 S. K. m. 22)
Dava: Davacı, uğranılan banka zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İ. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı Banka vekili, davalının kıdemli muhasebeci olarak çalıştığını, A. A. ve R. A.'ın 0085856 nolu hesaplarından 40.000 USD'yi zimmetine geçirmek suretiyle bankayı zarara uğrattığını belirterek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 65.509,59.-TL'nin 02.11.200l tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iddiasının tamamen hayal mahsulünden ibaret olup, dayanaksız ve hiçbir maddi delile dayanmadığını, banka şubesinde ana kasada görevli olduğunu, paranın şube çalışanı gişe yetkilisi veznedar A. U.'a makbuz karşılığı teslim edildiğini, banka personeli A. U.'ın teslim aldığı parayı müşteriye ödediğine dair bilgisayar ekranından işlem yaptığını, makbuz çıkardığını ve müşterinin imzasını aldığını, makbuz üzerinde para küpür dökümünü yaptığını, bu nedenle paranın A. U.'ın zimmetine girdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve ceza mahkemesi kararına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı, davalının zimmetine para geçirdiğini, davalı ise paranın banka çalışanı A. U.'ın zimmetinde olduğunu, davacı iddiasının doğru olmadığını savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davalının davacı bankanın Maltepe Şubesi kıdemli muhasebecisi olduğu, Almanya'da işçi olarak çalışmakta olan A. A. ve R. A.'ın müşterek hesabından 40.000 USD çektiği, banka parasını adiyen zimmetine geçirmek suçundan İSTANBUL 8. AĞIR CEZA MAHKEMESİNİN 2006/102 esas- 2007/4 karar sayılı kararı ile eylemine uyan 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/03-1 maddesi uyarınca 6 yıl müddetle ağır hapis cezası ile cezalandırıldığı, verilen cezanın kesinleşmemekle birlikte davacı bankanın zarara uğradığı ve bu zararın tazmini gerektiği anlaşılmakla, davanın kabulüne karar vermek gerekmiştir gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Uyuşmazlık davalının zimmetine para geçirip geçirmediği noktasında toplanmaktadır. Davalıya yüklenen eylem ceza davası konusu olmuş ve ceza davası dosyasının kararı henüz kesinleşmemiştir. Eylem ve davalı arasındaki illiyet ceza davası sonunda maddi olgu olarak kesinleşeceğinden söz konusu ceza davasının kesinleşmesi beklenmelidir. Mahkemece ceza dava dosyasının kararının kesinleşmesi bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy