(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 57) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, izin ve servis ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğunu, davalı Baytekin firmasının ihale süresi bitince iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini belirterek kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ve servis ücreti alacağı talep etmiştir.
Davalı Dicle Üniversitesi zaman aşımı definde bulunarak, hukuki sorumluluğun ihaleyi alan şirkette olduğunu, bu nedenle husumetin ihaleyi alan şirkete yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca davacının iş ilişkisinin feshedilmeyip, davacının işyeri devri kuralları çerçevesinde ihaleyi alan yeni firmada çalışmaya devam ettiğini, bu nedenle kıdem, ihbar ve yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, fazla çalışma ve servis ücreti alacağı talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı Baytekin firması, davacının en son kendi şirketlerinde değil de 3A şirketinde çalıştığını, davacının iş ilişkisinin feshedilmeyip işyeri devri kuralları gereği devam ettiğini, diğer işçilik alacakları taleplerinin hukuka aykırı olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacının servis ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı işveren tarafından kendine servis ücreti ödenmediğini belirterek bu alacağını talep etmiştir davalı taraf bu talebin haksız olduğunu belirtmiştir davacı tanıkları işyerinde 1997 veya 1998 yılında bir dönem kötü şartlardaki bir araç ile servis hizmeti verildiğini ve daha sonra bu hizmetin kaldırıldığını belirtmiştir. Davalı işyerinde uygulanan bir toplu iş sözleşmesi bulunmamaktadır. Davalı işverenin çalışanlara ücretsiz servis hizmeti verdiği de ispatlanamamıştır. Kaldı ki bu şekilde bir hizmet verilse dahi bu husus iş sözleşmesi ile düzenlenmediğinden davacı işçiye bu hizmetten yararlandırılmaması halinde bunu parasal olarak talep etme hakkı vermez. Ayrıca tanık beyanlarına göre servis hizmeti 1997 veya 1998 yılında verilmiş ve bu tarihte kaldırılmıştır. Bu tarih itibariyle 1475 sayılı İş Kanunu yürürlükte olup bu kanunda iş şartlarında değişikliğin işçinin yazılı kabulüne bağlı olduğuna ilişkin bir düzenleme de bulunmadığından servis hizmetinin kaldırılması aradan geçen süre dikkate alındığında iş koşulu haline dönüşmüştür. Davacının servis ücreti talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
3- Davacının ıslah dilekçesinde faiz talep etmediği halde ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesi HUMK' nun 74. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy