(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 57)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, genel tatil ile fazla çalışma ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi E. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, genel tatil ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,
2- Taraflar arasındaki davacı işçinin hizmet süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı 01.03.2004 ile 21.09.2005 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını iddia etmiş, davalı davacının 01.05.2004-05.12.2004 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur.
Mahkemece tanık beyanları ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacı iddiası yönünde hizmet süresi kabul edilerek alacaklar hüküm altına alınmıştır.
Ancak, davacı tanıkları davalı işyerinde hiç çalışmadıklarını beyan etmişlerdir.
Çalışma olgusunu ispat yükü işçiye ait olup iddia doğrultusunda açıklamada bulunan tanıklar işyeri veya komşu işyeri çalışanı değildirler. Hizmet döküm cetvelinde ise davacının 01.05.2004 ile 05.12.2004 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışma kaydı vardır. Bu durumda davacı resmi kayıtlarda bildirilen süreden fazla çalıştığını kanıtlayamamıştır. O halde resmi kayıtlardaki sürelere göre davacının alacaklarının hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde davanın kabulü hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy