(4857 S. K. m. 34)
Dava: Davacı, ilave tediye fark ücreti, ikramiye fark ücreti, ücret fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, davalı Orman Genel Müdürlüğü bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, üyesi olduğu Türkiye Orman İşçileri Sendikası ile davalı bakanlık arasında imzalanan 11., 12., 13., 14. dönem toplu iş sözleşmelerindeki ücret artışlarının tam olarak uygulanmadığını ve 01.01.2005 ve sonrası dönemlerde ücretine tam olarak yansıtılmadığını beyan ederek, ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının dava tarihinden geriye doğru 5 yılı aşan alacak taleplerinin zamanaşımı nedeniyle reddini talep etmiş ve davacının toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılan genel ücret zamlarının uygulandığını, davacının ise herhangi bir ihtirazi kayıt koymaksızın bu zamlı ücretleri aldığını beyan ederek, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinin eksik uygulanmasına dayalı olarak ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye alacağına ilişkin olarak talep hakkının bulunduğu tespit edilmiş yine davalı tarafça 2005 yılı Kamu Toplu Sözleşmeleri anlaşma protokolü hükümleri gereğince talep edilen alacakların tam olarak ödenmediğinden söz edilerek isteklerin kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili yasal süresi içinde faiz yönünden açıkça temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi davaya konu işçilik alacaklarından ücret ve ikramiye farkı için en yüksek işletme kredisi faizinin uygulanmasını talep etmiş, mahkemece istek doğrultusunda karar verilmiştir.
Davaya konu işçilik alacakları 31.12.2004 tarihine kadar toplu iş sözleşmesine dayanmakta ise de bu tarih sonrası için hesaplamanın kaynağı toplu iş sözleşmesi hükümleri değildir.
Toplu iş sözleşmesinin süresinin sona erdiği ve dava tarihine kadar yenisinin imzalanmadığı dikkate alındığında toplu iş sözleşmesinin ard etkisi ve Kamu Toplu Sözleşmeleri anlaşma protokolüne dayanan istekler bakımından işletme kredisi faizine karar verilmesi doğru olmaz.
Bu nedenlerle 31.12.2004 tarihinden sonra doğan ücret ve ikramiye alacakları hesap raporundan ayrıştırılarak sözü edilen istekler bakımından taleple bağlı kalınarak işletme kredisi faizini aşmamak üzere 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy