(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, genel tatil, hafta tatili, fazla çalışma ile yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A- Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, genel tatil, fazla çalışma, hafta tatili ve yol ücreti alacaklarını istemiştir.
B- Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir.
C- Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D- Temyiz: Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E- Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,
2- Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı hususları çekişmelidir.
Mahkemece tanık beyanlarına göre oluşturulan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının bu talepleri kabul edilmiştir.
Ancak, davacı tanıklarının davacı ile aynı konuda aynı işverene karşı davaları mevcut olup aynı konuda açtığı davası bulunan ve davacı ile menfaat birliği içinde olan kişinin tanıklığına itibar edilmesi mümkün değildir. Kaldı ki aynı tarihlerde işten çıkarılan başka bir işçinin davalı işverene karşı İstanbul 4.İş Mahkemesinin 2010/575 esas sayılı dosyası üzerinden açtığı davada fazla çalışma ve hafta tatili alacakları reddedilmiş ve Dairemizin 2012/14510 esas sayılı dosyasında onanmıştır. Aynı konuda dava açan işçilerin birbirlerine tanıklığı ile bu alacakların varlığı kabul edilemez. Davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacağı taleplerinin ispatlanmadığından reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2012 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy