(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı Talebinin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 21.03.2008-21.01.2011 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde belirsiz süreli iş akdi ile garson olarak çalıştığını, davalı şirketin iş akdini 21.11.2011 tarihinde hiçbir sebep göstermeksizin ve yazılı bildirimde bulunmaksızın sona erdirdiğini, davacının aldığı ücretin en son net 1.350 TL olduğunu, davalı işverence işyerinde yemek de verildiğini, davacının davalıya ait işyerinde vardiyalı olarak 11.00-24.00 ve 08.00-21.00 saatleri arasında haftanın altı günü günde on üç saat sürekli fazla mesai yaparak çalıştığını, ayrıca davacının otel restaurant bölümünde çalışması ve düğünlerin gece geç saatlere kadar sürmesi nedeniyle 01.00-02.00 saatlerine kadar çalışarak fazla mesai yaptığını, davacının hafta sonu da bu şekilde çalıştığını fakat çalışmalarının karşılığını alamadığını iddia ederek, fazla mesai alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 20.10.2008 tarihinde işe başladığını, fazla mesai alacağı talebinin mesnetsiz olduğunu, işyerinde haftada 45 saat çalışma yapıldığını, sözleşmeye göre ihtiyaç duyulduğu takdirde işçiden fazla çalışma yapmasının istenebileceğini, davacının yaptığı fazla mesailerin karşılığının ödendiğini, bunun bordrolardan görülebileceğini, bordroların davacı tarafından ihtirazi kayıt konulmaksızın imzalandığını, ücret bordrolarında belirtilenler dışında fazla mesai alacağı olduğunu iddia eden davacı tarafın bu iddiasını yazılı delille ispatlaması gerektiğini, iş akdinin feshi ile birlikte davacının 21.01.2011 tarihli ibraname ile davalıyı ibra ettiğini, davalının davacıya feshin ardından 7.140,65 TL ödeme yaptığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, yerinde değildir.
2- Davacı vekilinin dosyaya sunduğu 18.04.2012 tarihli dilekçenin ilk paragrafında, davalı tarafça dosyaya sunulan bordro fotokopilerindeki imzaların müvekkiline ait görünmediğini belirtmesi ve bu nedenle asılların dosyaya celbi ile bordrodaki imzaların davacıya ait olup olmadığının incelenmesini talep etmesinin ardından, mahkemece 28.11.2012 tarihli duruşmada dosyaya uygun olmayan gerekçe ile bordrodaki imzaların davacıya ait olduğunu kabul ettiğinin yazılması hatalıdır.
Davacı vekilinin 18.04.2012 tarihli dilekçesinde beyanda bulunduğu hususlarda dikkate alınarak, bordro asıllarındaki imzaların davacıya ait olup olmadığı incelenerek sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.
3-Ayrıca, hesap edilen fazla mesai ücretinden taktiri indirim yapılması yerinde ise de yapılan %50 oranındaki takdiri indirim hakkın özünü zedeleyecek mahiyette fazladır. Davacı lehine daha makul indirim yapılması gerekmektedir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2016 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy