MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, bayram ücreti, genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı işçi açmış olduğu bu davada, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi isteklerinde bulunmuştur.
Davalı işveren, şirket tarafından İş Kanunun 25/ll maddesi gereğince haklı nedenle fesih ettiğini ileri sürerek bu nedenlerle haksız ve kötü niyetli olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi iş sözleşmesinin işverence haklı bir nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile birlikte ihbar tazminatı talep etmiş, mahkemece isteklerin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içinde yer alan davacı vekilinin imzasını taşıyan 09.02.2012 tarihli ihtarnamede, izin süresinin bir hafta uzatılması, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin eksik ödenmesi gibi nedenlere dayanılarak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedildiği bildirilmiştir. Sözü edilen haklı feshe dayalı olarak da yasal hakların ödenmesi talep olunmuştur. Daha sonra 16.02.2012 tarihinde açılan dava dilekçesinde ise iş sözleşmesinin 08.02.2012 tarihinde işverence haksız olarak feshedildiği açıklanmıştır. Davacı vekilinin dava öncesindeki ihtarnamesi davacı için bağlayıcı olup, ödenmeyen işçilik alacakları sebebiyle iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği kabul edilmelidir. Böyle olunca davacının ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İhbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
3-Dava dilekçesinde davaya konu alacakların belirsiz olduğundan söz edilmemiş ve belirsiz alacak davası açıldığı açıklanmaksızın her bir alacak kalemi için kısmi taleplerde bulunulmuştur. Daha sonra davacı vekili ıslah dilekçesi vermek suretiyle dava konusu alacakların miktarını arttırmıştır. Bu durumda davanın kısmi dava olarak kabulü ile kıdem tazminatı dışında kalan ve hükme konu edilen alacaklara dava ve ıslah tarihlerinden faize karar verilmesi gerekir. Fazla çalışma alacağı dava dilekçesinde talep edilenden daha az olarak kabul edildiğinden dava tarihinden faiz yürütülmesi yerinde ise de, ihbar tazminatı ve asgari geçim indirimi için talep edilen miktarlara göre dava ıslah tarihlerinden itibaren faize karar verilmelidir.
4- Asgari geçim indirimi ücretin eki mahiyetinde değildir. Bu itibarla ücret için 4857 sayılı İş Kanunu’nun 34. maddesinde öngörülen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin, asgari geçim indirimi için uygulanması doğru değildir. Sözü edilen alacak için yasal faiz yerine, bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi de hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy