(6100 S. K. Geç. m. 3)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekili 30.000,00 TL. Asıl alacak üzerinden icra takibinin iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiş, mahkemece dava kısmen kabul edilerek toplam 29.064,81 TL.asıl alacak üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiştir.
Bu duruma göre, reddedilen miktar 935,19 TL. olduğundan vekille temsil edilen davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T’nin 13/2 maddesi uyarınca reddedilen miktar kadar (935,19 TL.) vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi ve kısmen kabul/kısmen redde rağmen tüm yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesi hatalıdır.
Taraflar arasında tazminat ve alacaklara esas ücret tartışmalı olup, ücret miktarı alacağı belirsiz hale getirdiğinden ve bu nedenle alacak likit olmadığından icra - inkar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü de isabetsizdir.
Yukarıdaki bentlerde belirtilen hususlar hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve özellikle dava tarihinin 14/07/2015 olması da dikkate alınarak hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, icra inkar tazminatının kabulüne ilişkin;
“Asıl alacak miktarı 29.064,81 TL nin % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine ,” paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine;
“Alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine” paragrafının,
Yine temyiz olan kararın davacı yararına hükmedilen yargılama giderine ilişkin;
“Yapılan yargılama gideri; tebligat ve posta masrafı 38,00 TL, bilirkişi ücreti 300,00 TL olmak üzere toplam 338,00 TL davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,” paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine;
“Davacının yaptığı tebligat ve posta masrafı 38,00 TL, bilirkişi ücreti 300,00 TL olmak üzere toplam 338,00 TL yargılama giderinden kabul/redde göre belirlenen 327,00 TLsinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
Yine temyiz olunan karara yeni bir paragraf olarak;
“ Davalı vekille temsil edildiğinden, reddedilen miktar üzerinden ve karar tarihindeki A.A.Ü.T’nin 13/2 maddesi uyarınca belirlenen 935,19 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” paragrafının eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. - 2018/ 8 K. sayılı İBK uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)