(6100 S. K. m. 371)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 27.04.2010-02.01.2014 tarihleri arasında davalı şirketin İstanbul'daki değişik projelerinde güvenlik görevlisi olarak sigortalı çalıştığını, haksız ve hukuka aykırı bir şekilde işten çıkarıldığını, en son aylık net ücretinin 1.430 TL olduğunu, ücretinin bir kısmının bankaya yatırıldığını, bir kısmının ise elden ödendiğini, sigorta bildirimlerinin düşük ücretten gerçekleştirildiğini, davalı işyerinde haftanın 6 günü, 1 gün saat 08:00-20.00 arasında, 1 gün saat 20:00-08:00 arasında dönüşümlü olmak üzere vardiyalı bir şekilde çalıştığını, haftalık çalışmasının 45 saati aştığını, ayrıca İş Kanunu'nun 69. maddesine göre haftalık 45 saatlik yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa bile günde 7,5 saati aşan gece çalışmaları için fazla mesai ücreti ödenmesi gerekeceğini, yıllık izin kullanan personel olduğunda müvekkilinin bu saatleri de aşan mesaisinin olduğunu, dini ve milli bayramlar ile diğer tüm genel tatil günlerinde aynı şekilde çalıştığını, gece 7,5 saati aşan günlük 4,5 saatlik fazla mesaisi ile diğer yapılan fazla mesai ücretlerinin ve genel tatil ücretlerinin karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirketin Marmara Üniversitesine işçi temin ettiğini, davacının çalışması bu kapsamda olduğundan ve asıl ve tek işveren Marmara Üniversitesi Rektörlüğü olduğundan, davanın husumet yönünden reddinin gerekeceğini, davacının 27.04.2010 tarihinde işe başladığını, 02.01.2014 tarihinde müvekkili şirkete özel nedenlerden dolayı işten ayrıldığını bildiren istifa dilekçesini sunarak işten ayrıldığını, işyerinde üç vardiya sistemi ile çalışıldığını, bu sebeple işyeri şartlarının fazla mesaiyi gerektirmediğini, haftada bir gün tatil yapan davacının haftalık çalışmasının 45 saati geçmediğini, günde 7,5 saati aşan gece çalışması iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının, asıl işverenin talepleri doğrultusunda 12 saat çalışma 24 saat dinlenme ve 16 saat çalışma 32 saat dinlenme şeklinde çalışması olduğunda dahi fazla mesaiden bahsedilmeyeceğini, davacının resmi, dini bayram günlerinde çalıştığı iddiasının da doğru olmadığını, vardiyası bu günlerden birine denk geldiyse dahi davacıya o günün ödemesinin yapıldığını, işyeri sicil dosyasında sunulan maaş bordrolarından bu hususun belirlenebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; dosyada bulunan sulh ve ibra sözleşmesinin 6098 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 420. maddesinde öngörülen şartları taşımadığı tespit edilmiş, buna karşılık el yazısı ile yazılmış, 02/01/2014 tarihli istifa dilekçesinin geçersiz olduğuna ilişkin herhangi bir delil sunulmadığı, istifa dilekçesinde davacının özel nedenlerle istifa etmek istediğini beyan ettiği, dinlenen tanıkların ise davacının Şeref Han nezdinde çalışmaya devam etmek için proje bitiminde istifa ettiğini savunduğu, davacının 27/04/2010-02/01/2014 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde şirketin değişik projelerinde kısa süreli görevlendirilmek suretiyle joker eleman olarak çalıştığı, dava konusu edilen dönemdeki çalışmanın esasen davalı şirket nezdinde geçtiği, ücretinin bordrolara uygun en son aylık 1.338,46 TL olduğunun anlaşıldığı, iş akdinin davacı tarafından verilen istifa dilekçesi ile sona erdirildiği, davacının istifa iradesini taşımadığı yönünde herhangi bir delil bulunmadığı, istifa ile iş akdini kendisi sona erdiren davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının olmadığı kanaatine varıldığından, kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine, dinlenen tanıkların beyanlarıyla; davacının haftalık 45 saatlik yasal çalışma süresini aşacak şekilde fazla mesai yaptığı, bayram ve genel tatillerde de çalıştığı, dönüşümlü vardiyalı çalışan davacının gece ve gündüz çalışma sürelerine göre bilirkişi raporunun 2. seçeneği doğrultusunda fazla mesai ücretine hak kazandığı, ancak işçinin sürekli fazla mesai yaparak çalışmasının fiziksel olarak mümkün olmadığı, her bayram ve genel tatilde çalışma olgusunun kabulünün hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı görüşü benimsendiğinden tanık beyanlarına dayalı olarak bilirkişi raporunun 2. seçeneğinde hesaplanan fazla mesai, bayram ve genel tatil ücretlerinden takdiren %30 hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, davacı 02.01.2014 tarihinde neden belirtmediği istifa dilekçesi ile davalı işyerinden ayrılmıştır. Ayrılış tarihi itibariyle hakedildiği halde ödenmediği anlaşılan işçilik alacaklarının varlığı karşısında feshin ödenmemiş işçilik alacakları nedeniyle haklı olduğu kabul edilerek davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddi hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)