(1086 S. K. m. 438) (4857 S. K. m. 25)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmiş, davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK'un 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin haksız yere feshedildiğini iddia ederek kıdem-ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının mazeretsiz olarak işe devam etmediğini, iş sözleşmesinin 4857 Kanunun 25/II g maddesi uyarınca haklı olarak tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin 28.11.2014 tarihinde haklı neden olmaksızın feshedildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş davalı işveren 28.11.2014 ve takip eden günlerde mazereti olmaksızın işe devamsızlık sebebiyle haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur.
Mahkemece savunmaya değer verilerek devamsızlık sebebiyle işveren feshinin haklı olduğu gerekçesiyle her iki tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir.
Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelerden davacı işçinin 28.11.2014 tarihinde keşide ettiği ihtarnamede iş sözleşmesinin aynı gün sabah işe gittiğinde işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği açıklanmış tazminat talebinde bulunmuştur.
Davalı işveren savunması ise 28.11.2014 tarihi ve sonrasında işe devamsızlık iddiasında bulunarak 10.12.2014 tarihinde haklı fesih yönündedir. Davalının devamsızlık tutanakları işçinin fesih tarihi olarak açıkladığı ve ihtarname keşide ettiği tarihten sonraya ait olup bu nedenle fesihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarına itibar edilmesi mümkün değildir.
Öte yandan davalı tarafından verilen cevap dilekçesinde davacı ve diğer bir çalışan arasında 26.11.2014 tarihinde bir tartışma yaşandığı davacının 28.11.2014 tarihinde bu nedenle uyarılması üzerine işyerini terk ettiği açıklanmış olup sözü edilen savunma davacının iddiasını doğrulamaktadır. Davacının 28.11.2014 tarihinde işyerine geldiği o tarihte işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiği iddia ve savunma, tanık beyanları ile ihtarname içeriklerinden anlaşılmakta olup, mahkemece ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde isteklerin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)