(6100 S. K. m. 371)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 01.11.2011 tarihinde davalıya ait İran'da kurulan mağazalar zincirinde mağaza geliştirme müdürü olarak işe girdiğini, 14.05.2013 tarihinde iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini, davacının gece gündüz İran’daki mağazaların kuruluş işleri için çalıştığını, maaşının 5.000 USD olduğunu, 2.500 USD'sinin Türkiye'deki banka hesabına yatırıldığını geri kalanın da İran'da imza karşılığı elden ödendiğini ancak SGK kayıtlarına eksik bildirimde bulunulduğunu, davacının işçilik haklarının ödeneceği işverence taahhüt edildiğinden dolayı işten ayrılıp ilişik kesme belgelerini imzalayacağını davalı şirket yöneticilerine beyan ettiğini, buna inanarak iyiniyetli olarak böyle bir mail attığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, öncelikle davanın husumet nedeni reddi gerekeceğini, davacının diğer şirket çalışanlarına gönderdiği 18.03.2011 tarihli mailde 31.03.2013 tarihi itibarı ile kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan ettiğini, ancak kendisi iş akdini sona erdirmesine rağmen ilişik kesme belgelerini imzalamaya gelmediğini, tek taraflı iş akdini sona erdiren davacının bu iradesine bağlı olarak işverence 14.05.2013 tarihi itibari ile çıkış işlemlerinin yapıldığını, davacının tek taraflı feshinden sonra 02.04.2013 -13.05.2013 tarihleri arasında 42 gün izin kullandığını, izin süresinin bitiminden sonraki gün davacının istifasına bağlı çıkış işlemlerinin yapıldığını, dini bayram ve resmi bayramlarda işyerinde çalışma yapılmadığını, davacının ücret konusunda iddiasının doğru olmayıp, 4.000,00 TL ücret ile işe başladığını, bu ücretinde düzenli olarak hesabına yatırıldığını ve davacı tarafından ihtirazı kayıt olmadan çekildiğini, fazla mesai yapmadığını, olsa bile aylık maktu ücretinin fazla çalışmaları da kapsadığının sözleşmesinin 4. maddesinde yer aldığını, davacı tarafından keşide edilen ihtarnamede fazla mesai ve sair alacağından bahsedilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı dava dilekçesinde, davalı şirket bünyesinde İran'da yeni kurulan mağazalar zincirinin işleyişinin sağlanması için geceli gündüzlü çalıştığını iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur.
Davalı ise davacının fazla mesai yapmadığını, yapmış olsa bile aylık maktu ücretinin fazla çalışmaları da kapsadığının sözleşmesinin 4. maddesinde yer aldığını, aynı zamanda davacının kendi mesaisini belirleyebilecek konumda bir çalışan olduğunu savunmuştur.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edildiği halde günlük çalışma süresi 12 saat olarak hesaplanmış ve 1,5 saat ara dinlenme süresi düşülerek 10,5 saat çalıştığı belirlemesiyle hesaplamalar yapılmıştır. 08.00-18.00 saatleri arasında çalışan davacının günlük çalışma süresi 10 saat olup, 1,5 saat ara dinlenme süresinin düşülmesiyle günlük 8,5 saat çalıştığının kabulüyle sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 22/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)