(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 46)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 06/11/2000 - 01/08/2014 tarihleri arasında operasyon yetkilisi sıfatı ile davalı bankada çalıştığını, son aldığı ücretin 5.343 TL olarak bilindiğini, müvekkilinin her sabah en geç saat 08.30'da işbaşı yaptığını, çalıştığı süre boyunca şubelerdeki yoğunluk nedeniyle hiç bir zaman öğle tatiline çıkamadığını, günde en az 2 saat akşam mesai yaptığını, her yıl en az 3 hafta sonu kıymetli evrak sayımlarına katıldığını, şube devri ve taşınmaları sırasında en az 3 ya da 4 hafta sonu çalıştığını ve rutin olarak yapılan her ayın en az 1 hafta sonuna tekabül eden zorunlu eğitimlere katıldığını, 01/08/2014 tarihinde davalı şirkete müracaat ederek 1475 sayılı İş Kanununun 14/5. maddesi gereğince iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 06/11/2000 tarihinden, istifa ederek iş sözleşmesini feshettiği 01/08/2014 tarihine kadar çalıştığını, son brüt ücretinin 3.326 TL olduğunu, fazla çalışma ücretinin ücrete dahil olduğunu, çalışma süresi boyunca tüm ücretlerini ihtirazi kayıt koymadan tahsil ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının 06/11/2000 - 01/08/2014 tarihleri arasında en son 3.326 TL brüt ücret ile davalıya ait işyerinde çalıştığının anlaşıldığı, iş akdinin 1475 sayılı İş Kanununun 14/5.maddesi gereğince, yaş hariç emeklilik koşullarının taşınıyor olması nedeniyle feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının haftada 2,5 saat fazla çalışma yaptığı, yine tanık beyanlarına göre ayda bir cumartesi çalıştığı, yıllık izinlerinin tamamının ise kullandırıldığı anlaşıldığından, bir kişinin sürekli olarak fazla çalışma yapmasının ve hafta tatili günlerinde çalışmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması nedeniyle fazla çalışma ücretinden ve hafta tatili ücretinden %35 oranında takdiri indirim yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta davacının davalı işyerinde fazla mesai yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.
Banka olan davalı işyerinde davacı işçinin hafta içi beş gün 08.30-20.00 saatleri arasında çalıştığı bilirkişi tarafından tespit edilmiş mahkemede bu tespiti uygun görmüştür. Günlük 11.30 saatlik çalışmada 1.5 saat ara dinlenme düşüldüğünde davacının haftalık çalışması 50 saat, haftalık mesaisi ise 5 saattir. Yine mahkemenin de kabulünde olduğu üzere taraflar bireysel iş sözleşmesi ile fazla mesainin ücrete dahil olduğunu kararlaştırmışlardır. Bu durumda yıllık 270 saat aylık 22.5 saat haftalık 5.2 saat fazla mesai maktu aylık ücret içerisinde ödenmektedir.
Davacının aylık 22.5 saat, haftalık 5.2 saati geçen fazla mesaisi bulunmadığından fazla mesai ücret alacağı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.
3-Davacının davalı işyerinde hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı da uyuşmazlık konusudur.
Davacı işçi dava dilekçesinde bu talebini davalı işyerinde zaman zaman istisnaen yapılan Cumartesi çalışmalarına dayandırmıştır.
Borçlar Kanunu’nun 46.maddesine göre hafta tatili 7 günlük periyotta 24 saat kesintisiz dinlenmedir. Davacının pazar günleri çalışma iddiası olmadığına göre hafta tatilini kullandığı açıktır. Kaldı ki cumartesi çalışma iddiası da son derece genel, muğlak ve hesaba elverişsiz bir iddiadır.
Açıklanan nedenle şartları bulunmayan hafta tatili ücreti talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.
F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi. (¤¤)