(4857 S. K. m. 22)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili mahkememize vermiş olduğu 01/07/2015 harç tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işveren şirket nezdinde 28/06/2006-01/06/2015 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkilinin en son 1.675,00 TL net ücret aldığını, AGİ ve yol parası ile birlikte davalı işverenlikçe en son 1.930,00 TL aylık net ücret aldığını, muhasebe sorumlusu olarak görev yaptığını, müvekkiline insan kaynakları işini de yüklediklerini, müvekkilinin her iki işe birden bakamayacağını işverenliği bildirdiğini ancak bu beyanına rağmen müvekkilinden insan kaynakları görevinin geri alınmadığını, müvekkilinin her iki işin sorumluluğunu taşımakta zorlanarak son raddeye geldiğinde davalı şirkete artık dayanacak gücünün kalmadığını ve işten ayrılmak istediğini ve 9 yıl çalıştığı şirketin kıdem tazminatını ödemesini beyan ettiğini, davalı şirketin ise bir istifa metni hazırlayarak imzalamasını istediklerini bu şekilde kıdem tazminatını alabileceğini, işverenliğin müvekkiline vaad edilen kıdem tazminatı karşılığında ilgili istifa metnini imzalattığını iddia ederek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili mahkememize sunmuş olduğu 04/08/2015 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil şirkette 28/06/2006-31/05/2015 tarihleri arasında muhasebeci olarak çalıştığını, son aylık ücretinin brüt 2.343,00 TL, olduğunu ayrıca davacıya brüt 237,79 TL yol parası ödendiğini, müvekkil şirkette personel sayısının çok fazla olmaması sebebiyle personel ve muhasebe işleri Mali İşler Departmanı tarafından yürütüldüğünü, mali işler departmanında 7 kişinin çalıştığını, 7 çalışanın tamamının departmanın görev ve sorumluluklarını ifa ettiğini, personel işlerinin de sadece davacıya yükletilmediğini, davacının çalışma süresi boyunca hiçbir şikayeti olmadığını, davacının 18/05/2015 tarihinde sunmuş olduğu istifa dilekçesi ile 01/06/2015 tarihinde istifa etmekte olduğunu bildirdiğini, davacının istifası öncesinde işten ayrılmaya karar verdiği hususunda hiçbir bilgi vermediğini ve kıdem tazminatının ödenmesine dair ne sözlü ne de yazılı herhangi bir talepte bulunmadığını, davacının evine yakın ve daha yüksek ücret alacağı yeni iş bulduğunu, davacının istifasının asıl gerekçesinin de yeni bir iş bulması olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın reddine karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı şirkete bağlı bir otelde muhasebe bölümünde çalışan davacı işçi, davalı şirketin merkez işyerine çekilmiş merkezde önceki muhasebe işine ilaveten personele ait bir kısım işlerde davacı işçiye yüklenmiştir.
Bu husus dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanları ile sabittir.
Davacı işçi şirket merkezine alındıktan sonra iş yükü oldukça artmış adeta katlanılmaz seviyeye gelmiştir. Aynı zamanda iş şartlarında aleyhe değişiklik niteliğindeki bu duruma davacının yazılı muvafakati yoktur. Yazılı muvafakat olmadığı içinde değişiklik İş Kanunu'nun 22. maddesi şartlarına uygun değildir. Çalışma bu şekilde devam ederken davacı işçi davalı işverene istifa dilekçesi verip, aynı dilekçe ile kıdem tazminatını da talep etmiştir. Bu oluşa göre davacı işçinin yazılı olarak kabul etmediği iş şartlarındaki aleyhe değişiklik haklı sebebi ile istifa ettiği kabul edilerek talep ettiği kıdem tazminatı isteminin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.
F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir. (¤¤)