(6100 S. K. m. 371)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, 2004 yılından beri çalıştığını, fazla mesailerinin ödenmediğini, işyerinde yaşanan bir takım rahatsız edici durumlar nedeniyle iş akdini 09/12/2014 tarihinde sonlandırdığını, kıdem tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek, bakiye kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacıya ait tüm kıdem tazminatının banka hesabına ödendiğini, bakiye kıdem tazminatı alacağının olmadığını, davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığını, bu durumun yıllık izin defteri ile sabit olduğunu, zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının hizmet cetvelinde davacının işe giriş-çıkışları 09.07.2004-11.09.2006, 18.04.2007-01.10.2008, 21.08.2009-09.12.2014 olarak görülmekte olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hizmet süresi belirlenirken davacının ilk dönem çalışmasının 09.07.2004 - 01.10.2008 arasında kesintisiz olarak alındığı, bu durumda 11.09.2006-18.04.2007 arasındaki sürenin de hizmet süresine dahil edildiği, ancak bu sürenin hizmete dahil edilme sebebi açıklanmadığı gibi bu konuda bir belge de olmadığı görülmüştür.
Mahkemece yapılacak iş, 11.09.2006-18.04.2007 arasındaki boşluğu taraflara sorup açıklattırarak hizmet süresini belirlemektir.
3-Davacı fazla mesai ücretini talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporundaki düşünce doğrultusunda davacının fazla mesai alacağı reddedilmişse de ücret bordroları incelendiğinde bir kısmında fazla mesai tahakkukunun olmadığı anlaşılmıştır (örneğin 2010 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Aralık ayları gibi).
Bu nedenle mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak, fazla mesai tahakkuku olmayan aylar için hesaplama yapılmalı, hesaplama yapılırken de giriş-çıkış kayıtları olan aylar için giriş/çıkış kayıtlarına göre, giriş-çıkış kaydı olmayan aylar için ise tanık beyanları ve müfettiş raporları değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.
4-Davacının genel tatil ücreti talebi açısından da bir kısım bordrolarda tahakkuk olmadığı görülmektedir. Bu nedenle mahkemece fazla mesaiye ilişkin olarak yukarıdaki bentte gösterilen usulle genel tatil alacağı yeniden değerlendirilmelidir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 29.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)