MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 02.08.2005 tarihinde davalı bankanın Maltepe şubesinde uzman yardımcısı olarak çalışmaya başladığını, birçok şubede çalıştıktan sonra son olarak 31.01.2014 tarihinde Rahmanlar şubesinde yetkili olarak çalışmakta iken 31.01.2014 tarihinde 15 yıl 3600 gün prim gününü doldurması sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanarak iş akdinin emeklilik sebebiyle feshettiğini beyanla ödenmeyen kıdem tazminatı alacağı ile fazla mesai ücretinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının 02.08.2005-31.04.2014 tarihlerinde çalıştığını, davacının istifa ettiğini, emeklilik hakkını kazanmadığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin fazla çalışma ücretini de kapsadığını ve 270 saati aşan çalışmasının olmadığı için fazla mesaiye hak kazanmadığını, haftasonu çalışma yapılmadığını, ayrıca işyerinde prim uygulaması olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir.
Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır.
Somut uyuşmazlıkta davacı fazla mesai yaptığını kanıtlamıştır. Ödenen prim hedeflere bağlıdır ve fazla mesai ile ilgili değildir. İşçinin fazla mesai yapması halinde ödenen primin fazla mesai ücretini de kapsadığı ve bu nedenle mahsubu ile fazla mesai ücretinin reddi isabetli değildir.
Mahkemece davacının fazla çalışma ücretinin zamsız kısmını prim ile aldığı kabul edilerek hesabın %150 zamlı ücret yerine %50 zam kısmına göre hesaplanması gerekirken, işçinin fazla mesai yapması halinde ödenen primin fazla mesai ücretini de kapsadığı ve bu nedenle mahsubu ile fazla mesai ücretinin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy