(4857 S. K. m. 41)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı şirkette 04.10.1999-14.09.2011 tarihleri arasında insan kaynakları ve eğitim müdürü ünvanı ile çalıştığını, bankacılık ve finans sektöründeki yoğun iş temposu nedeniyle günlük 8-9 saat fazla mesai yaptığını, özellikle 1999-2006 yılları arasında günlük en az 6-7 saat fazla çalışma yaparak çalıştığını, 2007 yılından sonra ise haftada ortalama 20-25 saat fazla çalışma yaptığını, davalı işyerinde müdürlerin normal çalışma saatlerine ek olarak en az 10 saat fazla çalışma yaptıklarını, buna ek olarak yoğunluktan kaynaklı 10-15 saat daha fazla çalışma yaptığını, davalı işyerinde işe giriş-çıkış kayıtlarının otomatik sistemle tutulduğunu, davacının 2007-2010 yılları arasında aynı zamanda insan kaynakları müdürlüğü yaptığını, Türkiye’nin çeşitli illerinde yeni şube açılışları nedeniyle yoğun iş mülakatları yaptığını, bu mülakatların hafta sonları olduğu ve saat 23:00’e kadar sürdüğünü, eğitim müdürü olan davacının eğitim toplantılarına katıldığını, hafta sonu tatillerinde de fazla çalışma yaptığını fakat davacıya fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı tarafından talep edilen fazla çalışma alacağı için zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının davalı bankada insan kaynakları ve eğitim müdürü sıfatıyla görev yaptığını, fazla çalışma talep edebilecek nitelikte bir personel olmadığını, davalı bankada 09:00-18:00 arası çalışma olduğunu, davacının bu süreleri aşan fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece işyerinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğu tespiti yapılarak belirtilen süreyi aşan çalışmaların fazla çalışma olarak kabulüyle istek doğrultusunda karar verilmiştir.
Dosya içeriğine ve özellikle davalı taraf açıklamalarına göre işyerinde çalışma süresinin haftalık 40 saat olduğu, davacının sözü edilen çalışma süresini aşacak şekilde çalıştırıldığı anlaşılmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 41/3. maddesine göre, haftalık çalışma süresinin 45 saatin altında belirlendiği durumlarda 45 saate kadar yapılan çalışmalar fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılmış ve verilecek ücretin normal çalışma ücretinin saat başına düşen miktarının %25 fazlasıyla ödeneceği belirtilmiştir.
Mahkemece fazla sürelerle çalışma-fazla çalışma ayrımına gidilmeksizin haftalık 40 saati aşan çalışmaların tamamı için %50 zamlı ücretten hesaplama yapılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 14/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)