(4857 S. K. m. 110)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı sitede 01/07/1995-01/06/2014 tarihleri arasında apartman görevlisi olarak aralıksız çalıştığını, 15 yıllık sigortalılık süresi ve 3600 gün prim ödeme gün sayısı koşullarını gerçekleştirdiğinden istifa ederek işten ayrıldığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarını davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davacının haklı nedene dayanmadan istifa ettiğini, İş Kanunu'nun 110. maddesine göre Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından yayınlanan yönetmeliğe aykırı olarak çalışma koşul ve şartlarına uygun hareket etmeden iş akdi ifasında bulunduğunu, yıllık izinli ücretlerini kullandığını savunarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gereken ücret noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davalı işyerinde kapıcı olarak çalışan davacının kıdem tazminatına esas ücretine 650,00 TL kira bedeli ile 90,00 TL elektrik-doğalgaz bedelinin takdiren eklendiği anlaşılmıştır.
Kural olarak, ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Dosya içeriğindeki belgelerden ve tanık beyanlarından davacının kapıcı konutunda oturduğu anlaşıldığından kira yardımından faydalandığının kabulü ile kira bedelinin kıdem tazminatına esas ücrete giydirilmesi yerinde ise de, rayiç kira bedeli tesbit edilmeden faraziyeye dayalı olarak takdir edilen bir rakamın belirlenip eklenmesi hatalıdır.
Ayrıca elektrik ve doğalgaz giderinin de işveren tarafından karşılandığı davacı tarafından ispat edilemediğinden kıdem tazminatının hesabında dikkate alınması hatalıdır.
3- Fazla çalışma ücretinin hesaplanması taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece, dosya içinde dinlenen tanık beyanları incelendiğinde, çelişen beyanlar bulunmakla birlikte, bir kapıcının işe başlama ve bitirme saatinin 07.30-20.00 arasında olduğu, ancak bu zaman dilimi içerisinde çalışmakla beraber dinlenilen zaman dilimlerinin de olduğu tesbiti ile ara dinlenmelerin tenzili ile hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, davacının çalışma düzeninin tesbiti hüküm kurmaya elverişli değildir.
Kapıcılık çalışması kendine özgü çalışma şartları olan, serbest zaman kullanma imkanı bulunan, ara dinlenme süresi fazla olan ve çalıştığı apartmanın kapıcı dairesinde ikamet edilmesi sebebiyle özel hayat ve iş hayatının iç içe geçtiği bir çalışma biçimidir.
Bu itibarla öncelikle, kapıcının çalıştığı apartmanın daire sayısı, bir günde yaptığı işlerin neler olduğu, bu işlerin ne kadar zamanda yapılacağı, buna göre günlük ve haftalık çalışma süresi ile tam zamanlı mı, kısmi zamanlı mı çalıştığı mahallinde bilirkişi refakatiyle keşif yapılarak ve tanıkların bu konularda ayrıntılı beyanları alınarak çalışma şekli ve süreleri tesbit edildikten sonra fazla çalışma süreleri varsa hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.
4-İşçilik alacaklarından sorumluluğun ortaya konması bakımından;
Davalı işverenlikte konut kapıcısı görevinde çalışan davacının davayı “Yönetim” adına açmasında usule aykırılık bulunmamaktadır.
Ancak, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 20/a maddesi uyarınca, Mahkeme hükmünde işçilik alacaklarının “kat maliklerinden eşit olarak tahsil edileceğinin” açıkça belirtilmemesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/10/2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)