MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde 15.10.2009 tarihinde engelli statüsünde işe başladığını, söz konusu şirkette 4 yıl 11 ay 29 gün boyunca yoğun bir iş temposuyla çalışmış olduğunu, 13.10.2014 tarihinde işveren şirket tarafından haklı sebep ve ihbarda bulunulmaksızın işten çıkarıldığını, vücut fonksiyonlarının %40’ını kullanamadığını, davacının dini ve milli bayram denilmeden çalıştırıldığını ve bu dönemlerin ücretlerinin ödenmediğini, davacının yıllık izin yapmadan gecesini gündüzüne katarak işyerinde yoğun bir şekilde çalıştığını, işveren tarafından yıllık izin verilmediği gibi, yıllık izin ücreti de ödenmediğini, davalı işyerinde çalıştığı süre boyuca işyeri müdürü tarafından sürekli hor görüldüğünü, hakaret edildiğini, sürekli olarak kendisine “canın isterse… hoşuna gitmiyorsa çek git, senden iyisini buluruz, çıksan iş bulabilecek misin, zaten işe yaradığın yok, arkadaşlarına mı güveniyorsun” şeklinde baskı yapıldığını, işten çıkarılma yönünde tehdit edildiğini, arkadaşları önünde küçük düşürüldüğünü, engelli olması sebebiyle işten çıkarmak için sürekli bir bahane arandığını ve hakkını araması engellenmeye çalışıldığını, işyerinde uygulanan mobbing sonucu manevi zarar görmesi sebebiyle 5.000,00 TL manevi tazminat talebinin kabul edilerek davacının zararlarının karşılanması gerektiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, fazla çalışma alacağı ile genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının, davalı şirket bünyesinde 15.10.2009 ile iş akdinin fesih tarihi olan 13.10.2014 tarihleri arasında Üretim ve Planlama Müdürlüğünde, barkod-paketleme personeli olarak çalıştığını, davacı davalı işyerinde hafta içi 5 gün 08.00-18.00 arasında çalışmış olduğunu, saat 13.00-14.00 arasında 1 saat yemek molası kullandığını, neticede günde 9 saat, haftada ortalama 45 saat çalıştığını, davacının cumartesi ve pazar çalışması olmadığı gibi davalı işyerinde resmi tatillerde ve dini bayramlarda, arife günleri de dahil olmak üzere kesinlikle çalışma yapılmadığını, işe 15.10.2009 tarihinde vücut fonksiyonlarının %40’ını kullanamaması sebebi ile engelli statüsünde işe alındığını, sağlık durumu dikkate alınarak, söz konusu bölümde görevlendirildiğini, davacının engel oranı 25.03.2010 tarihinde %5’e düşmesine rağmen, görevinde herhangi bir değişiklik yapılmadığını, davacının rahatsızlık, tahliye girme, vs. nedenlerle toplam 25,5 gün rapor ve izin kullandığını, davacının Kurban Bayramının bitimini takip eden ilk iki iş günü olan 08.10.2014 ve 09.10.2014 tarihlerinde arka arkaya 2 iş günü işe gelmediğini, bu konuda savunması alındığını, savunmasında “08.10.2014 tarihi için bayram dönüşü bilet bulamadığını, 09.10.2014 tarihi ise “İstanbul’a geç geldiği için yorgun olduğundan işe gelemediğini” beyan ettiğini, davacının savunmaları geçerli bulunmadığından iş akdinin İş Kanundan 25/2-g maddesi gereğince 13.10.2014 tarihinde feshedildiğini, iş akdi fesih formunun davacı tarafından 13.10.2014 tarihinde imzalandığını, davacının aynı tarihte Ekim ayı maaşı ve asgari geçim indirimi tutarı olan 392,83 TL’yi alarak, ibraname imzalandığını, iş akdi haklı nedenle feshedilmiş olması nedeniyle, kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz :
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı işveren davacının 08.10.2014 ve 09.10.2014 tarihlerinde işyerine mazeretsiz olarak 2 iş günü arka arkaya gelmemesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Davacı 08.10.2014 tarihinde bayram dönüşü bilet bulamadığını, annesinin işyeri yetkilisi ...’i arayıp bilgi verdiğini, 09.10.2014 tarihinde ise bindiği aracın arızalandığını İstanbul’a geç saatte geldiğinden işe gidemediğini iddia etmiştir. Davacının ustası olduğunu belirten davalı tanığı ..., davacının annesinin telefon açtığını ve davacının bilet bulamadığını işe bir gün sonra geleceğini söylediğini, ertesi gün işyerine davacının gelmediğini, sabaha karşı 05.00 sıralarında davacının Bolu’da trafikte olduğunu belirten mesaj attığını beyan etmiştir. Davacının 08.10.2014 tarihinde bilet bulamaması nedeniyle işe gelememesi ve bu durumu işveren yetkilisine bildirmesi sonucunda işe gelmemesinin haklı bir nedene dayandığı açıktır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2-g maddesi uyarınca işverenin haklı nedenle iş akdini feshinde aranan işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına 2 iş günü devamsızlık yapması şartı somut olayda gerçekleşmemiştir. Tüm bu açıklamalar doğrultusunda davacının ihbar ve kıdem tazminatlarının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy