(4857 S. K. m. 32)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, davalının ... şantiyesinde 08/06/2012 - 15/12/2013 tarihleri arasında ağır vasıta tamir ve bakım ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Davalı, davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe devam etmediğini, davacı taleplerinin yerinde olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı vekillerince süre tutum dilekçesinden sonra ayrıntılı ve gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığının anlaşılmasına göre, davalının yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddine, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.
Somut olayda; dosya kapsamı uyarınca davalı işverence işyerinde günlük üç öğün yemek ve barınma yardımının yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan 21.03.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda, giydirilmiş ücret tespitinde 3 (üç) öğün yemeğin ve barınmanın davalı işverence karşılandığının tespit edildiği, öğün başı 5,00 TL olmak üzere yemek ücretinin giydirilmiş ücret hesabında dikkate alındığı , barınma ücreti bakımından ise hem Ülkemiz açısından hem de çalışılan yer bakımından barınma giderine ilişkin emsal ücret verisi olmaması sebebi ile barınma giderinin giydirilmiş ücrete ilavesinin mümkün olmadığı tespiti ile giydirilmiş ücret hesaplaması yapılmıştır. Davacının barınma yardımından yararlandığı sabit olmakla hem Ülkemiz açısından hem de çalışılan yer bakımından barınma giderine ilişkin emsal ücret verisi olmaması sebebi ile giydirilmiş ücret tespitinde dikkate alınmaması hatalıdır. Mahkemece; davalının yurt dışındaki şantiyelerinde çalışan işçilere barınma yardımı yapıldığı esasına göre yapılan barınma yardımına ilişkin giderin tespit edilerek değerlendirilmek suretiyle giydirilmiş ücret belirlenmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)