(4857 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin 13.07.2010 tarihinde Beylikdüzü Çok Programlı Lisesi Okul Aile birliğinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 07.11.2014 tarihinde haksız ve tek taraflı olarak sona erdirildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarını davalıdan tahsili talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı bakanlık vekili; davacının okulda güvenlik görevlisi olarak çalışması mevzuat açısından mümkün olmayıp bu şekilde çalışabilmesi için güvenlik belgesinin olması gerektiğini ve okulda sadece temizlik personeli olarak çalıştırıldığının anlaşıldığını, 19.09.2014 tarihinde verdiği dilekçe ile kendi isteği ile okuldaki işinden ayrılan davacının kıdem tazminatı talep hakkı olamayacağını, müvekkili Bakanlıkta yaz tatillerinde işçi statüsünde çalışanların çalışmasının sona ermesi mutad bir uygulama olup, yaz tatili süresince bu kişilerin içinde bulunduğu dununun ücretsiz İzin ya da iş sözleşmesinin askıda bulunması hali olmadığını ve işçi statüsündeki çalışanların sözleşmeleri her yaz tatili başında sona erdiğinden davacının dilekçesinde belirttiği zaman aralığında okulda kesintisiz çalışma iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece; toplanan deliler ve bilirkişi raporu kapsamında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta davacı, davalı işyerinde fazla mesai yaptığını ve karşılığı ücretin ödenmediğini ileri sürmüş, davalı ise davacının fazla mesai yapmadığını savunmuştur.
Davacı iddiasını ispatlamak amacıyla 2 tanık dinletmiş olup, bu iki tanıkta davacının hangi saatler arasında çalıştığına ilişkin net bir beyanda bulunmamış, soyut açıklamalar yapmışlardır. Keza davalı tanıkları da davacının fazla mesai yapmadığını beyan etmiş olmakla okul müştemilatında kalan davacının özel hayatı ile iş hayatı birbiri içine geçmiştir. Açıklanan delil durumuna göre, davacı fazla mesai iddiasını ispat edememiştir.
Mahkemece ispat edilemeyen fazla çalışma alacak talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, bilirkişinin tamamen varsayıma dayalı hesabına itibarla talebin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)