(4857 S. K. m. 59)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Davacının davalı işveren tarafından devir alınan... Çiftçi Malları Koruma Başkanlığına bağlı olarak 01/03/2000 - 15/05/2014 tarihleri arasında çalıştığını, 6360 sayılı Kanun ile Tekirdağ Belediye Başkanlığı'nın kapanarak mahalleye dönüşmesi nedeniyle Karacakılavuz beldesinde hizmet veren ve davacının çalıştığı ... Çiftçi Malları Koruma Başkanlığının tümüyle davalı ... Başkanlığına devredildiğini, iş akdinin devralan işveren tarafından haklı bir neden gösterilmeksizin 15/05/2014 tarihinden feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının tahsilini talep ile dava etmiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Tekirdağ'ın 6360 sayılı Kanun kapsamında büyükşehir statüsü kazanması sonrasında faaliyet göstermeye başladığını ve 22/04/2015 tarihinde... Çiftçi Malları Koruma Başkanlığının devir teslimi ile göreve başlandığını, sonrasında köyler ve belde belediye başkanlıklarına bağlı çiftçi malları koruma başkanlığının devir ve tesliminin süreç içinde gerçekleştiğini, belirtilen sürede davacının işine son verilmediğini, kendisinin işten ayrıldığını, günde 4-5 saat fazla mesaisinin gerçeğe aykırı olduğunu, talep edilen alacakların haksız beyanla davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde 14 yıl 2 ay 14 gün çalışması bulunan davacının çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığı kabulüne göre yıllık ücretli izin karşılığı alacak hesabı yapılmıştır. Davacının çalışma süresi boyunca hiç ücretli izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin 6100 sayılı HMK’nın 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; Mahkemece, davacı asilin çalışma süresi boyunca ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık ücretli izin kullandığı konusunda beyanı alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 7 günü 08:00-22:00 saatleri arasında çalıştığı buna göre haftalık 35 saat fazla mesainin bulunduğu kabulü ile hüküm kurulmuştur.
Davacı korucu olarak çalışmakta olup yapılan işin niteliği kışın fazla mesai yapmayı gerektirmemektedir. Buna göre yılın tamamında fazla mesai yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır. Yaz döneminde ise tanıklarca belirtilen günlük saat aralıklarında davacının fiili çalışması ve ara dinlenmeleri ile işin niteliği dikkate alındığında günlük ortalama 3 saat fazla mesai yapıldığının kabulü ile fazla çalışma ücretinin hesaplanarak hüküm altına alınması dosya içeriğine uygun düşecektir.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)