(6100 S. K. m. 371)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı işyerinde proje sorumlusu olarak 3.500,00 TL brüt ücret ile hafta içi 08.00-18.00 saatleri arası ve cumartesi 08.00-13.00 saatleri arası çalıştığını, iş sözleşmesini emekliliğe hak kazanması sebebi ile haklı nedenle feshettiğini, kıdem tazminatının ödendiğini ancak fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının üst düzey yönetici sıfatı ile çalıştığını, hafta sonu çalışma yapılmadığını, işler yetişmediği takdirde kendi insiyatifi ile cumartesi çalışmaların fazla çalışma olarak kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, haftalık 45 saati aşar şekilde cumartesi çalışmalarının tanık anlatımları ile ispatlanamadığı, davacı tanıklarının anlatımlarının fazla çalışmaları ispat için yeterli ve somut olmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar yasal süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda; davacı hafta içi 08.00-18.00 saatleri arası, cumartesi günleri 08.00-13.00 saatleri arası çalıştığını, idari kadro olduğu gerekçesi ile fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini iddia etmektedir. Davalı taraf ise davacının beyaz yakalı yönetici pozisyonunda çalışan olduğunu hafta sonu mesaisi olmadığını savunmaktadır. Dosya kapsamında yargılama sırasında dinlenen ve davalı taraf ile aralarında husumet bulunmadığı anlaşılan davacı tanıkları; hafta içi mesainin 08.00-18.00 saatleri arası olduğunu, fabrika müdürünün hafta sonu çalışmaya zorladığını, davacının hemen hemen her cumartesi çalıştığını, cumartesi gelenlerin öğlen çıktığını ifade etmiştir. Davalı tanıkları ise haftanın beş günü mesainin 08.00-18.00 saatleri arası olduğunu, cumartesi günleri çalışma zorunluluğu olmadığını, beyan etmekte, fabrika müdürü olarak görev yapan davalı tanığı ise yetiştirilemeyen iş olduğunda cumartesi günleri 1-2 saat geldiklerini, davacının kendi çalışma programına göre kendi çalışmasını ayarlayan beyaz yaka grubundan olduğunu belirtmiştir. Bilirkişi raporunda tanık beyanları dikkate alınarak haftada 5 gün 08.00-18.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme düşümü ile 9 saatten 45 saat ve her cumartesi ara dinlenme hariç 3 saat çalıştığı kabulü ile haftalık 48 saat çalıştığı tespit edilmiş, davacının haftalık 3 saat fazla çalışma yaptığı belirlenerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece cumartesi çalışmalarının tanık anlatımları ile ispatlanamadığı, davacı tanıklarının anlatımlarının fazla çalışmaları ispat için yeterli ve somut olmadığı gerekçesi reddine karar verilmiş ise de dosyaya sunulu ücret bordroları fazla çalışma tahakkuku içermediğinden fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. Dosya kapsamına göre dinlenen davacı tanıklarının davacı ile birlikte 2007-2014/Şubat arası çalıştığı, mesai saati ve çalışma düzeni hakkında bilgi sahibi olduğu, davalı ile aralarında husumet bulunmadığı, fabrika müdürü olarak dinlenen davalı tanığın iş yetişmediği zaman davacının cumartesi işyerine 1-2 saat geldiğini beyan ettiği, davalı tanıklarının halen aynı işyerinde çalıştığı ve 2010 yılından itibaren çalışmaya başladıkları hep birlikte değerlendirildiğinde davacının cumartesi günleri çalıştığı ve haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı her iki taraf tanıkları ile ispatlanmıştır. Bilirkişi Raporu dikkate alınarak, davacı tanıkları ile birlikte çalışma süresi gözetilerek haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı kabulüne göre indirim de düşünülerek karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)