(4857 S. K. m. 17, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, 30.11.2007-26.07.2014 tarihleri arasında demir doğrama çelik konstrüksiyon işinde faaliyet gösteren davalı işyerinde demir doğrama ustası olarak net 2.600,00 TL ücret ile çalıştığını, ücretinin resmi kayıtlarda asgari ücret gösterildiği ve işe girişinin 23.01.2008 olarak bildirildiğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından gerekçe gösterilmeden haksız fesih edildiği, işyerinde haftada 6 gün 08.00-18.00 saatleri arasında çalışıp pazar günü çalışmadığı, haftada yaklaşık 10-12 saat (cumartesi hafta sonu hariç) fazla mesai yaptığı, bir saat öğle yemek molası ile 15’er dakikadan 2 defa çay molası olduğu, 6 yıllık çalışma süre boyunca sadece son yıl 8 gün yıllık izin kullandırıldığı, dini bayramlarda tatil olduğu, milli bayramlarda izin olmadığını, davalı işverence banka hesabına 11.700,00 TL ödeme yapıldığı, ancak kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin ve sair tüm alacakları hesaplandığında bunun çok daha üzerinde olduğunu savunarak, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, 2013 Temmuz ayı ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, yardımcı eleman bir nevi çırak olarak 23.01.2008 günü işe başlayan davacının asgari ücret ile haftanın 5 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, davacının yaptığı işin sürekli çalışmayı gerektirecek bir iş olmadığı, günde 4 kez, her biri 15 dakika olmak üzere sigara ve çay molası, bir saat yemek molası ile günlük çalışma saatinin en çok 6-7 saati bulduğu, hafta içi fazla mesai çalışması bulunmadığı, hafta sonu, dini ve milli bayramlar ile resmi tatillerde çalışma yapılmadığı, davacının yıllık izinlerini kullandığını, en son 2014 yılında 9 günlük yıllık izin kullandığı, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağına binaen 11.700,00 TL ödeme yapıldığını savunarak, zamanaşımı talebiyle davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava belirsiz alacak davası olarak açılmıştır. Dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığına ilişkin herhangi bir ibare yer almadığı gibi davacı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle dava açmış olup alınan bilirkişi raporu ile davacı davasını ıslah etmiş ve alacak miktarını arttırmıştır. Islah dilekçesinde "...dava, belirsiz alacak davası olarak açıldığından..." ibaresi başlangıçta kısmi dava olarak açılan davanın belirsiz alacak davası olarak kabulü için yeterli değildir. Bu durumda süresinde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı definin dikkate alınması gerekirken aksine düşüncelerle davanın belirsiz alacak davası olduğunun kabulü ile dikkate alınmaması hatalıdır.
3-Hüküm altına alınan alacakların net miktar olmasına rağmen hüküm fıkrasında net mi brüt mü olduğu hususunda bir belirleme yapılmamasının infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)