(6100 S. K. m. 26)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde 19/03/2007 – 16/02/2015 tarihleri arasında medikal muhasebe uzman yardımcısı olarak çalıştığını, iş akdinin performans yetersizliği gerekçesiyle haksız ve hukuka aykırı bir şekilde sona erdirildiğini, işyerinde son bir yılda ayda ortalama iki haftada hafta içi 08:00-23:00 saatleri arasında ve ayda ortalama iki cumartesi de 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, son bir yıla kadar ise hafta içi 3 gün saat 20:00'a kadar, ayda ortalama iki cumartesi de 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, genel tatil günlerinde de çalışma yapıldığını ancak fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığını, hafta içi 08:00-18:00, cumartesi günleri ise 08:00-14:00 saatleri arasında ve günlük 1,5 saat ara dinlenme kullanarak çalıştığını, fazla mesai yapılmışsa ücretlerinin ödendiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”
Somut olayda; davalı işyerinde 19/03/2007-16/02/2015 tarihleri arasında medikal muhasebe uzman yardımcısı olarak çalışan davacı, davalı işyerinde rutin çalışma saatlerinin haftanın 5 günü 08:00-18:00 ve cumartesi günleri 08:00-14:00 saatleri arasında olmasına karşın, kendisinin son yıla kadar; hafta içi 3 gün saat 20:00'ye kadar, ayda ortalama iki cumartesi günü de 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, son bir yılda ise; ayda ortalama iki hafta hafta içi 08:00-23:00 saatleri, ayda ortalama 2 cumartesi de 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür.
Hükme esas alınan raporda; tarafların tanıklarının birbiri ile çelişkili beyanlarda bulunmuş oldukları gerekçesiyle davacı ve davalı tanıklarının beyanlarına göre takdire sunulmak üzere alternatifli hesaplama yapılmış olup, Mahkeme tarafından davacı tanıklarının beyanına istinaden haftalık ortalama 16,5 saat fazla mesai yapıldığı tespiti ile belirlenen 1. alternatifteki hesaplamaya dayalı olarak hüküm kurulmuştur. Mahkemenin davacı tanıklarının beyanlarına dayalı hesaplamaya itibar etmesi isabetli bulunmakta ise de, bilirkişinin tarafından dava dilekçesinde sadece son yıl hafta içi 08:00-23:00 saatleri arasında çalışma yapıldığı yönündeki davacı beyanı gözetilmeksizin önceki dönemler bakımından da hesaplama yapılması davacının talebinin aşımı mahiyetinde olup, karar bu yönüyle hatalı bulunduğundan bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)