(2797 S. K. m. 45)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 02.02.2010-08.08.2013 tarihleri arasında idari işler sorumlusu ve baş şoför olarak çalıştığını, iş akdinin haksız nedenle sona erdirildiğini, son aylık ücretinin net 2.000,00 TL olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.
Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekili kısmi dava açmış, taleplerini 02.03.2016 harç tarihli ıslah dilekçesi ile artırmış, ancak ıslah ettiği miktarlara faiz yürütülmesini talep etmemiştir.
Mahkemece ıslah ile istenilen miktarlara faiz talep edilmediği gerekçesi ile faiz yürütülmemiştir.
Mahkemenin bu uygulaması Dairemizin "ıslah edilen miktarlar açısından faiz talep edilmemesi halinde ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülemeyeceği" şeklindeki kökleşmiş içtihadına uygun ise de, karardan sonra bu konu ile ilgili olarak yapılan içtihadı birleştirme talebi üzerine Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca 24.05.2019 günü yapılan toplantıda:
“Bir miktar para alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin talep edildiği kısmî davada, dava konusu miktarın kısmî ıslahla faiz talebi belirtilmeksizin arttırılması halinde, arttırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedileceği" yönünde karar verilmiştir.
Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi "İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı" hükmünü içermektedir.
Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında, "...ıslahta faiz istenilmese dahi dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedilmesi..." zorunlu hale geldiğinden, hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Hüküm fıkrasının 1-2-6-7-8 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;
“1-6.504,96 TL net kıdem tazminatının akdin feshedildiği 05/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,
2-2.823,00 TL net ihbar tazminatının 1.637,00 TL’sinin dava tarihi olan 11/10/2013, kalan 1.186,00 TL’sinin ise ıslah tarihi olan 02.03.2016’dan itibaren yasal faizi ile birlikte,
6-1.068,81 TL net asgari geçim indirimi alacağının 500,00 TL’sinin dava tarihi olan 11/10/2013, kalan 568,81 TL’sinin ıslah tarihi olan 02.03.2016’dan itibaren yasal faizi ile birlikte,
7-144,95 TL net ücret alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 11/10/2013, kalan 44,95 TL’sinin ıslah tarihi olan 02.03.2016’dan itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte,
8- 960,00 TL net yıllık ücretli izin alacağının 500,00 TL’sinin dava tarihi olan 11/10/2013, kalan 460,00 TL’sinin ıslah tarihi olan 02.03.2016’dan itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz karar harcının davalıya yükletilmesine, 14.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)